dział: wiadomości

LLIPSSPILL - multiplikacja ciał i wagin

dodano: 2012.05.28
LLIPSSPILL - performans trójmiejskiego Teatru Amareya i graficzki/malarki/pisarki Beaty Sosnowskiej z muzyką Krzysztofa Topolskiego - Arszyna. Punktem wyjścia jest badanie cielesności kobiet – w szczególności ich wagin i nagości, które zostaną zwielokrotnione i powielone za pomocą różnych nośników.

Waginy stają się częścią szkieletu kobiety, rodzajem tatuaży, nabierają różnych wymiarów, są inskrypcjami, których obecność inspiruje nowy język ciała. Zamierzeniem projektu jest bowiem odejście od estetyzowania, w kierunku nowej „waginalnej” - żywej, zmiennej, drżącej, stającej się na oczach widza estetyki kobiecego performansu. Multiplikacja ciał i wagin, zaznaczona również w tytule instalacji/performansu, ma na celu stworzenie sytuacji, w której widz skonfrontowany z niezliczoną ilością obrazów wagin i nagich ciał, oswoi się z ich wizerunkiem i spojrzy na nie w inny niż dotychczas sposób - w sposób pozbawiony lęku, uprzedzeń i uprzedmiotawiających kobietę erotycznych konotacji. Wagina to z jednej strony zwyczajna część ciała, z drugiej zaś miejsce przejścia – wagina matki to nasze drzwi do świata.


Beata Sosnowska - graficzka, malarka, rysowniczka komiksów lesbijskich erotycznych, multimedialna poetka, realizatorka filmowa. W swoim dorobku ma realizację multimedialnego tomiku poezji „W cieniu szumiących wind”, którego prezentacje w całości lub we fragmentach miały miejsce m.in. na Międzynarodowym Biennale Sztuki Multimedialnej WRO, w CSW Łaźnia, w TVP Kultura. Współtwórczyni projektu multimedialnego „Wykroczenia” (wspólnie z Marią Cyranowicz i Agnieszką Weseli) prezentowanego podczas pierwszej Pomady w Warszawie. Cykl „piczkogramy” prezentowany był w CSW Łaźnia w 2011r. w ramach projektu Szafa Gdańska poświęconemu kulturze trójmiejskiego środowiska LGBTQ. Autorka multimedialnego performensu „Ból trzeba przeboleć” z udziałem Filipa Szatarskiego i Magdaleny Jędry. Autorka ilustracji do „Małej książki o homofonii” Anny Laszuk, rysunków do komiksu „Martwe ptaszki” do scenariusza Agnieszki Weseli prezentowanego na Międzynarodowym Festiwalu Komiksu w Łodzi w 2010 r oraz opublikowanego w antologii komiksu lesbijskiego „Bostońskie małżeństwa”. Autorka ma też w swoim dorobku publikację w Zeszytach Komiksowych, „Ania Płód” do scenariusza Agnieszki Weseli. Komiks „Futro” był prezentowany na MFGiK w Łodzi w 2011 na wystawie pokonkursowej. Jest wydawczynią niezależnego zeszytu „Historie”. Współpracuje jako rysowniczka z „Trzema kolorami” oraz z „Furią”. www.beatasosnowska.pl


Teatr Amareya - to teatr fizyczny, który wypracował swoją własną metodę pracy twórczej i technikę tańca/aktorstwa, zakorzenioną w butoh, tańcu współczesnym, body art, tradycji teatru laboratoryjnego i współczesnej teorii krytycznej. Teatr Amareya powstał w styczniu 2003 roku z inicjatywy Katarzyny Julii Pastuszak, Agnieszki Kamińskiej oraz Aleksandry Śliwińskiej i od początku istnienia pracuje przy Klubie „Winda” – Gdańskim Archipelagu Kultury. Tancerki Amareya uczyły się u mistrzów japońskiego tańca butoh, takich jak Yukio Waguri, Itto Morita, Mika Takeuchi, Minako Seki, Yumiko Yoshioka, Atsushi Takenouchi, Yuri Nagaoka, Seisaku, Mikami Kayo, Ko Murobushi, Daisuke Yoshimoto, Joan Laage. Teatr prezentował swoje spektakle na festiwalach w Polsce, m.in. podczas Alternatywnych Spotkań Teatralnych KLAMRA 2007, Festiwalu Tańca Butoh (Gdańsk), Gdańskiego Festiwalu Tańca, Festiwalu Gdańska Korporacja Tańca, DIONIZJE (Ciechanów), Tyskich Spotkań Teatralnych, „Wyjście z cienia” (Gdańsk), Spotkań Trójmiejskich Teatrów Niezależnych STTN (Gdańsk), podczas Butoh Barter (Warszawa), podczas Biesiady Teatralnej (Parchowo), Festiwalu Teatrów Studenckich ATENA (Pułtusk), Festiwalu TUTart (Gdańsk), Festiwalu Instalacji Lirycznych (Gdańsk) i innych. Teatr Amareya brał również udział w projekcie „Opening Doors III” organizowanym w Wiedniu przez Workcenter of Jerzy Grotowski and Thomas Richards, a także występował poza granicami Polski m.in. w Uppsala Museum Gustavianum w Szwecji, Morishita Studio w Tokio, Mosjøen w Norwegii i in. Artystki Amareya występowały też i brały udział w międzynarodowych projektach artystycznych takich jak projekt Dream Regime 2011 w Tokio (Japonia), projekt CORNERS (2011-2012), Villkvinnes Seminar Mosjøen Norway 2012, XII Międzynarodowy Festiwal Zdarzenia 2011. Wielokrotnie prowadziły też warsztaty tańca, improwizacji i warsztaty głosowe w Polsce, Norwegii, Rosji, Szwecji. Teatr Amareya współpracuje m.in. z Ośrodkiem Poszukiwań Teatralnych w Bröllinie (Niemcy),

z japońskim teatrem Gekidan Kaitaisha kierowanym przez Shimizu Shinjina, z tancerką Joan Laage oraz z niezależnymi muzykami: Krzysztofem Topolskim aka Arszynem, Tomkiem Chołoniewskim,

a także z takimi artystami jak Beata Sosnowska, Sopocki Teatr Tańca, Kamila Chomicz. www.teatramareya.pl


Krzysztof Topolski aka Arszyn - elektroakustyczny improwizator, autor soundartowych projektów, perkusista. W jego pracy kluczowe pojęcia to noise i soundscape. Interesują go poszukiwania w sferze perkusji oraz live electronic, muzyka improwizowana i elektroakustyczna, komponuje przy użyciu komputera, tworzy instalacje dźwiękowe i interaktywne. Organizuje prezentacje i wykłady poświęcone muzyce współczesnej i sztuce dźwięku oraz prowadzi warsztaty. W roku 2009 wraz z Mariuszem Warasem stworzył instalację Fabryka w CSW "Znaki Czasu" w Toruniu, a także prezentował utwór Folk Science jako część projektu Pandemonium w AC Institute [Direct Chapel] w Nowym Yorku. Był stypendystą Museums Quartier w Wiedniu (2004), Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2007-2010), oraz Fundacji Wyszehradzkiej w Galerii Skolska 28 w Pradze (2011). Brał udział w wielu festiwalach : Unsound, Line_in : Line_out, Wien Modern ’03 , Stimul '05 , Echofluxx '11, Prague, Jazz and Experimental Music from Poland, '11, London. Grał na perkusji w zespołach: Kobiety oraz Ludzie. Współpracuje, współpracował lub występował okazjonalnie z takimi artystami, kuratorami lub grupami jak : Mariusz Waras, Laurenz Theinert, Daniel Muzyczuk, Tomasz Duda, M.bunio.S, Emiter, Thomas Lehn, Andrew Sharplay, Mikołaj Trzaska, Hoec, Dj Wojak, Wojtek Mazolewski, Ania i Adam Witkowscy, Lukas Jiricka, Tomasz Ziętek, Martin Blazicek, Dominik Bukowski, Hevelius Brass, XV Parowek, Tianna Kennedy, Damian Catera, Łukasz Ciszak, Janusz Mackiwicz, Columbus duo, Paulus, Łukasz Kos, Michał Borczuch, Mazzoll, Oleg Dziewanowski, Tomek Kopcewicz, Dagna Sadkowska, Michał Górczyńki, Teatr Amareya. www.arszyn.pl


pomada_llipspill_amareya.jpg

Serdecznie zapraszamy na performans / instalację do Warszawy!


LLIPSSPILL | Amareya + Sosnowska + Arszyn

perfomans/ instalacja


30.05.2012, godz. 19:00

FESTIWAL POMADA

Jerozolima, Al. Jerozolimskie 57, Warszawa


Koncept: Teatr Amareya/Trójmiasto/ i Beata Sosnowska

Rysunki: Beata Sosnowska

Wizualizacje: Beata Sosnowska

Ruch: Teatr Amareya

Muzyka: Krzysztof aka Arszyn

Czas trwania: 30-45 min.


www.pomada.info.pl


www.beatasosnowska.pl

www.teatramareya.pl

www.arszyn.com

 

komentuj









































autor:


podobne artykuły

Kurs Akceptacji Ciała. 5-tyg. podróż do serca samoakceptacji
Chcesz się poczuć dobrze w swoim ciele? Rozgościć się w sobie i cieszyć się sobą? Nabrać większej pewności siebie w życiu i sypialni? Zapisz się na Kurs Akceptacji Ciała – to 5-tygodniowa przygoda pełna miłości.
 
Jeden prosty sposób na zaakceptowanie swojego ciała
A właściwie tej jego części, za którą... hym... nie przepadasz.:) Robiłam i dla mnie zdziałał cuda! :)
 
Waginalny manicure, czyli cipki na paznokcie
Ale dlaczego zaczynam od „Ciało moim domem”, kiedy tak naprawdę chcę pisać o chwilowym zamieszaniu w necie z powodu vaginail? Ano właśnie dlatego, że sądzę, że i vaginail może mieć - przynajmniej dla niektórych osób – podobną moc.
 
Jak się zmienia ciało po porodzie?
Słyszałaś Agnieszkę Chylińską u Wojewódzkiego? Rozklapiocha? To chyba jedyny kobiecy głos „z telewizora”, jaki słyszałam na ten temat. I jestem za niego Agnieszce Chylińskiej bardzo wdzięczna. Chociaż wiem, że inne kobiety nie cierpią tego słowa i tego, że powiedziała o swojej waginie w taki bezceremonialny niedelikatny sposób. I że ktoś w ogóle to na głos powiedział – że rozklapiocha. Bo przecież nie zawsze tak jest! Bo przecież ta joni się obkurcza. Wraca do rozmiarów sprzed ciąży.
 
Poród i masturbacja. Zamiast nacięcia krocza
Dwie łyżeczki masła orzechowego? Mąż ssący Twoje sutki? A może Twoja przyjaciółka ssąca Twoje sutki? A może masturbacja? Czy to nie brzmi jak dobra impreza? Taniec, świece, masaże, muzyka, pieszczoty piersi i łechtaczki, głaskanie ciała, głęboki relaksujący oddech, wanna pełna ciepłej wody? A może jeszcze orgazm porodowy, który przenika Twoje ciało?
 

najnowsze artykuły

Kobiety odzyskują głos i wpływ!
seksualność kobiet » wiadomości
Kobiety odzyskują głos i wpływ!
komentarze (1)
Świat się zmienia, a kobiety stają się coraz bardziej odważne i solidarne.
 
Mit monogamicznej samicy
seksualność kobiet » artykuły
Mit monogamicznej samicy
Poliandria, praktyka kopulacji z licznymi samcami, jest [...] jedną z najbardziej rozpowszechnionych strategii rozrodczych samic. Aż dziw bierze, że dopiero w latach siedemdziesiątych XX wieku naukowcy zaczęli zdawać sobie sprawę z tego, że normę u samic stanowi właśnie poliandria, a nie monogamia (dokonywanie rozrodu z jednym partnerem).
 
Czy rutynowa mammografia sprzyja zdrowiu kobiet?
seksualność kobiet » artykuły
Czy rutynowa mammografia sprzyja zdrowiu kobiet?
komentarze (1)
Zmieńmy konwersację na temat naszych piersi z „jak uniknąć raka piersi i wcześnie go wykryć” na „jak mieć zdrowe piersi i czerpać z nich radość”.
 
Seks po menopauzie i kobiety zasiewające nasiona mądrości
seksualność kobiet » artykuły
Seks po menopauzie i kobiety zasiewające nasiona mądrości
W kulturach celtyckich młodą dziewicę postrzegano jako kwiat; matkę jako owoc; starszą kobietę jako nasiono. Nasiono niesie wiedzę i potencjały wszystkich zawartych w nim składników. Zadaniem kobiety po okresie menopauzy jest zasiewanie w społeczności tej kwintesencji prawdy i mądrości.
 
Odsłoń cipkę na Wawelu! O rytuale ana-suromai w praktyce
seksualność kobiet » artykuły
Odsłoń cipkę na Wawelu! O rytuale ana-suromai w praktyce
komentarze (6)
Ana-suromai to starożytny rytuał błogosławienia świata i udzielania mu swojej seksualnej mocy poprzez odsłonięcie kobiecych genitaliów. Tak kobiety błogosławiły świat m.in. w starożytnym Egipcie, o czym możemy przeczytać u Herodota i Diodora Sycylijskiego.
 








zobacz też

„Kobiety mnie przyjęły” - ceremonia pierwszej miesiączki

Sonda

Jestem
  • Kobietą
  • Mężczyzną
  • Inne

zobacz wyniki »
subskrybuj nasz newsletter