dział: moje ciało

Lubię moją małą

Mają 12 lat i chodzą do tej samej szkoły. Nigdy nie rozmawiały o swoich narządach płciowych, nawet nie znają się zbyt dobrze. Kiedy spotkały się na tym wywiadzie, od początku prowadziły rozmowę, jakby były przyjaciółkami.

O nazwie...

Lisa: Ja moją nazywam „myszką”, odkąd byłam mała, i wydaje mi się to dobrym określeniem. Nigdy nie mogłabym powiedzieć „cipa”. To sprośne słowo, którym chłopcy przezywają w szkole.

Emma: U mnie w domu, kiedy byłam mała, zawsze mówiliśmy łono. Gdy opowiedziałam o tym koleżankom, śmiały się ze mnie, mówiąc, że jest staroświeckie.

Carro: Ja mówię „mała”. To całkiem fajne słowo. Czasami myślę o tym, żeby nazwać ją jakoś bardziej agresywnie, jak „cipa” czy „szparka”, bo nie chcę, żeby dziewczyny były zawsze tylko milusie, ale silne i zadziorne jak chłopaki. Lecz nie brzmiało to dobrze, kiedy próbowałam tak mówić.

selkar.pl  

selkar.pl

Carro: Ja lubię moją małą. Jestem z niej dumna. Dzięki niej czuję się kobietą. I pomyśleć, że stąd wychodzą dzieci. To chore, że one tędy przychodzą na świat!

Emma: Pewnie, że lubię moje łono. Trochę się wstydzę o tym mówić. Uważam, że to moja prywatna sprawa i nikomu nic do tego.

Lisa: Ja się tak bardzo nie wstydzę, ale raz poszłam do lekarki, bo mnie „tam” swędziało. A ona powiedziała: „Ojej”, kiedy spojrzała mi między nogi, dlatego że moja mała była strasznie czerwona. Zaczerwienienie zeszło dzięki maści, ale od tamtego dnia uważam, że moja mała jest trochę dziwna.