dział: wiadomości

Nasz matronat nad nowościami AdPublik

dodano: 2012.09.26
Ożenić się zbyt wcześnie. Zrozumieć zbyt późno. Mieć bezpłodnego męża, kochankę tej samej płci, dziecko z pierwszym lepszym. Spoglądać na kobietę, której nie można mieć. Nie mieć kobiety, którą mieli wszyscy. Zdobyć i stracić wszystko. Mieć nędzną pracę. Żyć utopistyczną ideą o pisaniu, które mogłoby coś zmienić. Spotkać się z krańcową niesprawiedliwością. Ujrzeć dziecko bez oczu. Być dzieckiem bez oczu… Budzić się.... Obudzić się…

Dzieci bez oczu”


Ożenić się zbyt wcześnie. Zrozumieć zbyt późno. Mieć bezpłodnego męża, kochankę tej samej płci, dziecko z pierwszym lepszym. Spoglądać na kobietę, której nie można mieć. Nie mieć kobiety, którą mieli wszyscy. Zdobyć i stracić wszystko. Mieć nędzną pracę. Żyć utopistyczną ideą o pisaniu, które mogłoby coś zmienić. Spotkać się z krańcową niesprawiedliwością. Ujrzeć dziecko bez oczu. Być dzieckiem bez oczu… Budzić się.... Obudzić się…

Milan Dobričić


DBO_cover_xl1.jpg

Strachinia jest młodym pisarzem, który próbuje znaleźć wydawcę dla swojej pierwszej książki. I chociaż życie nieustannie bije go w twarz, on wciąż powstaje po kolejnych upadkach. Aż nagle zdaje sobie sprawę, że stał się dzieckiem bez oczu: rzeczywistość to świat, którego pragnąłby nie widzieć. Tak jak ofiara wolałaby nie patrzeć na swojego oprawcę, który codziennie odcina jej kawałek mięsa z żywego ciała.

Strachinia otrzymuje decydujący cios, który być może w końcu otworzy mu oczy. A nawet jeśli nie – to z całą pewnością obudzi go z kolejnego koszmaru…

Željko Obrenović



„Dzieci bez oczu” to opowieść o trójce przyjaciół, którzy mimo dzielących ich różnic pragną wydać wspólnie książkę. Ma być ona wyrazem ich osobistego spojrzenia na świat, który budzi w nich skrajne emocje.

Podstawowym problemem, z jakim przychodzi im się zmierzyć jest brak funduszy na opublikowanie dzieła. Niespodziewanie z pomocą przychodzi im stary hazardzista, dawny kieszonkowiec i szuler – Szulewić, który zamierza sfinansować publikację ich książki.

Każdy bohaterów książki jest upośledzony życiowo. Jest tytułowym „dzieckiem bez oczu”. Jowan wciąż mieszka z nadopiekuńczą matką. Strachinia właśnie rozwiódł się z Jeleną, o którą był chorobliwie zazdrosny. Obecnie leczy frustrację, łykając garściami leki psychotropowe. Na swoją zgubę podkochuje się w Nataszy, która – aby móc studiować i pomagać schorowanym rodzicom – sprzedaje swoje ciało.

Strachinia nie może pogodzić się z tym, iż jego była żona Jelena odnalazła szczęście w ramionach gitarzystki rockowej – Jowany. Jednak i ich miłość nie jest wolna od skaz. Jelenę smuci niemożność posiadania dzieci, co postanawia rozwiązać, idąc do łóżka z przypadkowo poznanym facetem.

Czy kiedyś uda im się osiągnąć swój cel? Czy los przyniesie im szczęście? Czy można być szczęśliwym w świecie, z którym walczymy i który nieustannie zadaje nam rany?


http://www.adpublik.pl/sklep.php



Make-up”


Šejla Šehabović urodziła się w 1977 r. w Tuzli (Bośnia). Jest absolwentką tamtejszego Wydziału Filozoficznego, członkinią czasopisma krytyczno-literackiego „Razlika” oraz czasopisma literacko-kulturalnego „Treći trg”.

Jest laureatką wielu prestiżowych konkursów (również tych międzynarodowych), a także stypendystką w dziedzinie literatury Centrum Williama Joynera Uniwersytetu Massachusetts w Bostonie (2002 rok).

Šejla Šehabović jest autorką zbioru opowiadań „Car Trojan ma kozie uszy” (Sarajewo 2005) oraz zbioru opowiadań „Opowieści- rodzaj żeński, liczba mnoga” (Banja Luka 2007, wydanie polskie: AdPublik, Warszawa 2012).


MU_cover_XL1.jpg
Make-up”


Te niezwykle subtelne, kobiece wiersze pochodzą z debiutanckiego tomiku poezji Šejli Šehabović (Sarajewo, 2004), który został uznany za najlepszą książkę na Targach Książki w Sarajewie w 2004 roku.

Motywem przewodnim wierszy jest makijaż. W dyskretny sposób pokazują jak przy pomocy malowideł i stroju można dokonać transformacji nie tylko swojego ciała, lecz również i duszy…

Istotnym motywem stają się ponadto podróże, które także wpływają na stany emocjonalne podmiotu lirycznego.

Autorka zdaje się przypominać, że wszystko w życiu musi mieć swoje właściwe miejsce i czas. Poprzez opis detali z otaczającej rzeczywistości, doświadczeń z odbytych podróży i szczegółów z życia własnego i znanych jej ludzi poetka zdaje się wskazywać zarówno swoje miejsce na ziemi, jak też podsuwać refleksję o miejsce i cel życia ludzkiego w szerszym sensie.


http://www.adpublik.pl/sklep.php


 

komentuj









































autor:


podobne artykuły

Tantra. Gitama. Nowa książka
To wiadomość, która wywołała we mnie euforyczną radość – Gitama wydaje nową książkę. W końcu! Gdy tylko dojechałam do ostatnich stron „Tantry. Przekazu szeptem”, a było to w roku 2013, zaczęłam wyglądać kontynuacji. W międzyczasie przeczytałam „Tantrę szeptem” kilka razy, podczytywałam fragmenty, zachwycałam się a miejscami nawet zadziwiałam.
 
„Porady bezwstydnej dziewczyny – rozkosze niegrzecznego seksu”
Kiedy zakochałam się w Panu G., usilnie próbowałam dociec, jak zwrócić na siebie jego uwagę i jednocześnie zawrócić mu w głowie; nie było to jednak proste, ponieważ moja niedojrzała, dopiero budząca się z długiego snu kobiecość przerażała mnie, nie dawała się ujarzmić, i nie miałam pojęcia, jak się nią posługiwać, od czego zacząć. Odpowiedzi postanowiłam poszukać najpierw w Internecie – o, współczesna skarbnica wiedzy. Dała mi to, czego potrzebowałam, jednak na krótką metę: repertuar artykułów o kobiecości i uwodzeniu szybko się wyczerpał, a porady stawały się nudne, schematyczne. To sprawiło, że sięgnęłam po obecnie trochę oddaną do lamusa poprzedniczkę Internetu – książkę.
 
Najlepsze książki o tantrze. Mój Top 5
Jest ich teraz na półkach bez liku, chociaż kiedyś były rarytasem. Moi znajomi mają różne nieco podniszczone wydania książek choćby z lat 90. Ale dopiero całkiem niedawno pojawiło się kilka książek, które nie są napisane „językiem dla wtajemniczonych”, a ćwiczenia w nich zawarte nie wymagają od Ciebie, żeby od razu zostać mistrzem kung fu jajników. A raczej mistrzynią.
 
Czytanie książek a... seksualność
Witam wszystkich. Tak, mam na imię… i jestem uzależniona. Uzależniona od czytania. A ponieważ tytuł tego konkursu brzmi „Książki i seks”, będzie o książkach. I o seksie, rzecz jasna. A dokładniej – o czytaniu książek o seksie. I o tym, jak zmieniło to moje życie.
 
Książki i seks - konkurs
Lubicie czytać? Świetnie! Mamy również nadzieję, że lubicie pisać. O seksie. Seksualności. Erotyce. Itd. Dlatego, że w tej edycji konkursu rozdajemy ekstremalnie seksualne książki: ”Przekaz szeptem”. Co zrobić, aby wygrać jedną z trzech książek?
 

najnowsze artykuły

Kobiety odzyskują głos i wpływ!
seksualność kobiet » wiadomości
Kobiety odzyskują głos i wpływ!
komentarze (1)
Świat się zmienia, a kobiety stają się coraz bardziej odważne i solidarne.
 
Mit monogamicznej samicy
seksualność kobiet » artykuły
Mit monogamicznej samicy
Poliandria, praktyka kopulacji z licznymi samcami, jest [...] jedną z najbardziej rozpowszechnionych strategii rozrodczych samic. Aż dziw bierze, że dopiero w latach siedemdziesiątych XX wieku naukowcy zaczęli zdawać sobie sprawę z tego, że normę u samic stanowi właśnie poliandria, a nie monogamia (dokonywanie rozrodu z jednym partnerem).
 
Czy rutynowa mammografia sprzyja zdrowiu kobiet?
seksualność kobiet » artykuły
Czy rutynowa mammografia sprzyja zdrowiu kobiet?
komentarze (1)
Zmieńmy konwersację na temat naszych piersi z „jak uniknąć raka piersi i wcześnie go wykryć” na „jak mieć zdrowe piersi i czerpać z nich radość”.
 
Seks po menopauzie i kobiety zasiewające nasiona mądrości
seksualność kobiet » artykuły
Seks po menopauzie i kobiety zasiewające nasiona mądrości
W kulturach celtyckich młodą dziewicę postrzegano jako kwiat; matkę jako owoc; starszą kobietę jako nasiono. Nasiono niesie wiedzę i potencjały wszystkich zawartych w nim składników. Zadaniem kobiety po okresie menopauzy jest zasiewanie w społeczności tej kwintesencji prawdy i mądrości.
 
Odsłoń cipkę na Wawelu! O rytuale ana-suromai w praktyce
seksualność kobiet » artykuły
Odsłoń cipkę na Wawelu! O rytuale ana-suromai w praktyce
komentarze (6)
Ana-suromai to starożytny rytuał błogosławienia świata i udzielania mu swojej seksualnej mocy poprzez odsłonięcie kobiecych genitaliów. Tak kobiety błogosławiły świat m.in. w starożytnym Egipcie, o czym możemy przeczytać u Herodota i Diodora Sycylijskiego.
 








zobacz też

Orgazmiczna joga. Polecam :)

Sonda

Jestem
  • Kobietą
  • Mężczyzną
  • Inne

zobacz wyniki »
subskrybuj nasz newsletter