dział: problemy

Zniszczył mnie własny ojciec

Agnieszka Courage
dodano: 2013.03.04
Zniszczył mnie własny ojciec, ktoś, kto był moim katem.
Zniszczył mnie dotykiem, ruchem, gestem, spojrzeniem. Zabił we mnie dziecko, obudził ofiarę... Ofiarę, która mimo że kocha życie, to nie potrafi w pełni normalnie funkcjonować. Nienawidzę swojego ciała, nienawidzę siebie samej.


Wykorzystywał mnie seksualnie, gdy byłam małym dzieckiem, tylko dzieckiem. Najpierw mnie głodził, chowając jedzenie, a później, jak się mną zabawił seksualnie, to nagradzał mnie kawałkiem czekolady, czasem cukierkiem, pluszakiem. Dawał mi zapłatę, a ja ją brałam. Gdy miałam 13-14 lat powiedział mi, że płacił mi jak dziwkom, na które jeździł do burdelu.


Od dziecka nienawidziłam siebie i swojego ciała, ale to wszystko się jeszcze bardziej nasiliło, gdy próbował mnie zgwałcić. Byłam wtedy w pierwszej klasie gimnazjum. Sama po niego zadzwoniłam. Sama prosiłam, żeby po mnie przyjechał i wziął mnie do siebie na weekend. Prosiłam go bo chciałam zniknąć z domu, uniknąć spotkania z siostrą, która wyładowywała na mnie swoją agresję i frustrację. Poza tym potrzebowałyśmy wtedy kasy. Hah... , aż korci mnie, by napisać o sobie określenie, które on wypowiadał do mnie: "mała dziwka"... Ale nie... nie napiszę tak. Nie byłam dziwką, byłam ofiarą. Ofiarą swojego ojca, ojca którego kochałam?


Wiem, że to nie jest moja wina.
Wiem, że nie jestem dziwką.
Ale czuję, jakby było inaczej.


Dlaczego wciąż obwiniam siebie za ten telefon? Za to, że przez ten cały czas milczałam? Dlaczego wciąż widzę siebie jako dziwkę? Dlaczego wciąż w swoich oczach jestem śmieciem? Dlaczego nie potrafię sobie wybaczyć, że za nielata weszłam w konflikt z prawem? Dlaczego byłam tak głupia, że zamknęłam sobie drogę do spełnienia marzeń...? Dlaczego w tak idiotyczny sposób wołałam o pomoc dla siebie?


Nigdy nie miałam normalnej rodziny, i prawda jest taka, że nigdy jej nie będę miała. No bo jak? Ja nawet nie wyobrażam sobie mieszkać z facetem, a co dopiero z nim współżyć... Jak mam pozwolić siebie dotknąć, gdy każdy dotyk przywołuje wspomnienia, ból, obrzydzenie. Obrzydzenie do siebie samej, do swojego ciała. Ciała skażonego ruchem nieludzkich rąk, czynów, gestów, słów, spojrzeń, ciała skażonego dotykiem. Nienawidzę swojego ciała, nienawidzę siebie samej. Tak bardzo siebie nienawidzę, i wstyd mi za siebie. Wstyd mi, bo czuję, że ,,sprzedałam swoje ja”. Nie potrafię się myć bez wstydu, bez wspomnień. Nie potrafię patrzeć w lustro, brzydzę się sobą...


Kim jestem? Dla Was jestem ofiarą. Ale dla siebie samej jestem nikim, śmieciem, najgorszym nic nie wartym zerem. Tak się czuję. I chyba to już się nie zmieni. Nigdy sobie nie wybaczę, że w zły sposób wołałam o pomoc... Nigdy sobie tego nie wybaczę. Nie wybaczę sobie, że weszłam w konflikt z prawem. Nie wybaczę sobie, że Ją skrzywdziłam, nie wybaczę. Nie wybaczę sobie tych durnych skarg, nie wybaczę sobie mojego zachowania za nielata, szczególnie tego jak się zachowywałam przy Niej. Nie wybaczę sobie tego, że wyciągałam telefon i dzwoniłam do telewizji ze skargą. Nie wybaczę sobie tego, że Ją okłamywałam. Okłamywałam Ją patrząc Jej w oczy. Ona zawsze była dla mnie taka ciepła, miła. Nigdy nie podniosła na mnie głosu, nie krzyczała. Dała mi wsparcie, dala mi siebie. A ja Ją skrzywdziłam tak bardzo. Tak bardzo chciałabym Ją przeprosić...


Nie wybaczę sobie tego jak się zachowywałam podczas zatrzymań, i w ogóle tego jaka byłam. Nigdy sobie nie wybaczę tego, że nie będę pracować w Policji... Nigdy, nigdy, nigdy.


Seksualność... Jaka seksualność?
Ja nie potrafię stać koło ludzi, rozmawiać. Wystarczy, że ktoś w sklepie się o mnie otrze, a już to wszystko pamiętam. Już wszystko do mnie wraca. Nienawidzę dotyku... Nienawidzę siebie. Czuję się brudna, skrzywdzona. Chciałabym mieć dom, rodzinę, dzieci. Dzieci, którym dałabym miłość, i w ogóle to wszystko, czego ja nie miałam. Ale to nie możliwe. No bo jak?


Ktoś napisał, że został zgwałcony i potrafi żyć. Ja nie zostałam zgwałcona, ale nie potrafię żyć. Doszłam jednak do tego momentu, że chcę żyć. Pragnę żyć i kocham świat. Wiem, że kiedyś będzie lepiej. Ale nie jestem sobie wyobrazić siebie podczas stosunku seksualnego. To mnie przeraża, dla mnie jest obrzydliwe. Staram się żyć normalnie, uśmiechać się, słucham muzyki, jeżdżę na koncerty. Żyję i ciesze się życiem, i tego, że jestem.


Jeżeli jesteś ofiarą, nie uciekaj w świat bezprawia, nie wagaruj, nie uciekaj w leki, narkotyki, alkohol, nie okaleczaj się, ta chwilowa ulga jest złudna. Nie pomoże Ci. Tylko zaszkodzi. Idź z tym na Policję, nie ważne czy masz lat 10 czy 14 , nie ważne czy z kimś czy sama. Ja swoją sprawę zgłosiłam 14 lipca 2011 r. Chcę dalej walczyć, ale nie wiem czy znajdę w sobie siłę, żeby doprowadzić do wznowienia postępowania przeciwko mojemu ojcu. Nie wiem, mam nadzieję, że tak.


Proszę nie milcz, milczenie nie pomoże. Nie myśl, że kiedyś zapomnisz. Bo jeżeli tego nie zgłosisz, nie powiesz o tym głośno, to nie nauczysz się nawet z tym normalnie żyć. Ja się uczę, i wierzę , że kiedyś mi się to uda.


Może i kiedyś pokocham siebie? :)

 

komentuj









































autor:


komentarze: (1 - 7)

czytaj wszystkie komentarze:  »
# 12013.03.04, 11:37

koteczek
Kochana, chciałabym Cię teraz przytulić, i tak tuliłabym w milczeniu - tak jak tulę mojego brata gdy przyjeżdżam do domu raz na jakiś czas. . .

Z tego tekstu bije potężne poczucie winy. . . szukałaś dróg pomocy sobie i te drogi były nieprawidłowe. . . ale to już przeszłość, nie musisz sobie sypać popiołu na głowę przez resztę życia. . .

wiesz, u mnie takie obwinianie się doprowadziło do psychozy - z powodu bycia kochanką kilku osób po przemocy seksualnej słyszałam głosy które mnie wulgarnie wyzywały, miałam wrażenie że wszyscy widzą moją winę. . . mam teraz dobry lek na to diabelstwo. . .

czy jesteś na terapii? kontakt ze specjalistą pomoże Ci przebrnąć przez to wszystko. . .

przesyłam przytulenie z miasta bachusików ;)
# 22013.03.04, 16:40

Marta
@Agnieszka - to wcale nie jest tak, jak myślisz!

Sposoby, na które szukałaś ratunku, jakiegoś wyjścia z podbramkowej sytuacji, były jak najbardziej normalne i OK. Byłaś dzieckiem. Nie ma co mieć do siebie pretensji. To na tamtą chwilę było jedyne i najlepsze dla Ciebie wyjście, zrobiłaś, co mogłaś. Pogódź się z tym. Tak po prostu było, stało się. Dzisiaj może Ci się to nie podobać, możesz się tego wstydzić, możesz mieć to sobie za złe. Ale być może to uratowało Ci życie albo uchroniło Cię przed chorobą psychiczną, albo czymś jeszcze gorszym. Zrobiłaś, co mogłaś, najlepiej jak umiałaś. Nie byłaś przecież psychologiem ani nikim takim. Najtrudniej wybaczyć sobie. Ale wiem, że to możliwe. Kochana, nie musisz wiedzieć, jak to zrobić, ale może powiedzieć: chociaż nie wiem, jak, pragnę sobie wybaczyć. I po prostu pójdzie. Stanie się. A Tobie będzie o niebo lżej. Nie zrobiłaś niczego złego. Jesteś wspaniała i doskonała taka, jaka jesteś.
# 32013.03.04, 18:38

P
Trzymaj się dziewczyno, dajesz sobie radę! Napisałaś ten tekst, więc chcesz się wyzwolić. To początek drogi i z pewnością będzie coraz lepiej.
# 42013.03.05, 19:00

CzystaWolnosc
Przeczytaj sobie, "Ocaloną z Piekła" to ci pomoże.
# 52013.03.12, 09:13

Agnieszka Courage
Dziękuję Wam bardzo za wsparcie. :)
Nie nie chodzę na terapię, radzę sobie sama.
I chcę, żeby tak już było. :)
Dzięki kochana książkę przeczytam
w najbliższych dniach :)
Raz jeszcze dziękuję Wam wszystkim
i pozdrawiam Was serdecznie
Agnieszka Courage
# 62013.03.14, 20:23

gość
Podziwiam siłę z jaką idziesz przez życie. . Ja pomimo tego że mój ojciec też zbliżał się do takich czynów wrecz niszczył mnie psychicznie bym tylko mu sie oddała. . Ale ja nadal mam ochote go zabić. . . żeby nikogo innego nie niszczył w taki sposób. .

Pozdrawiam i podziwiam
# 72016.08.26, 07:12

Marek (55)
To jest nieuleczalne. . . nawet gdy dasz z siebie takiej kobiecie wszystko, pokażesz jej, że jest najważniejsza - nie uwierzy, będzie nieufna, będzie oczekiwać więcej, będzie odmawiać seksu, ponieważ "nie czuje się bezpieczna".

podobne artykuły

Hollywoodzki „seks”, czyli przemoc i poniżenie
Dlaczego ”walenie i pieprzenie”, dlaczego przemoc i poniżenie tak dobrze sprzedają się pod przykrywką erotyki?
 
Pogodzenie się
Choć wcale nie było łatwo, prowadzę teraz bogate i szczęśliwe życie seksualne. Jestem żywym przykładem na to, że zdecydowana większość naszych problemów ma swoje źródło w głowie. Z wewnętrznymi demonami walczy się trudno, ale da się wygrać…
 
2 tysiące zł odszkodowania za gwałt zbiorowy. I wyrok w zawiasach
W sierpniu 2014 r. rozpoczął się proces za zamkniętymi drzwiami. Oskarżeni odpowiadali już z wolnej stopy. Część z nich, w tym syn polityka PSL, przed rozprawami zachowywała się arogancko. Michał O. pokazywał np. dziennikarzom wysunięty środkowy palec. Polityk PSL nie uważa, by jego syn nabroił. - Jest dobrze wychowanym dzieckiem.
 
Chcę ci się spuścić na twarz. O seksie bez ocen
Zadałam pytanie i zamiast odpowiedzi – od różnych osób dostałam: pouczenia, pretensje, oskarżenia, agresję, wyzwiska, oceny. Zestaw ”pierwszej reakcji na temat: seks”
 
Seks, którego nie chcesz, to gwałt
Jestem tą, która doświadczyła przemocy seksualnej najczęściej spotykanej i najsłabiej omawianej. Byłam wielokrotnie zgwałcona. Nasuwa to skojarzenie z ciemną uliczką, obcym mężczyzną, który mnie dopadł i pastwił się nade mną pół nocy. Gwałcił mnie mój partner, w naszym domu.
 

najnowsze artykuły

Ciało zaczęło mówić, a ja byłam zmuszona słuchać - Alexandra Pope o cyklu i menopauzie
seksualność kobiet » miesiączka
Ciało zaczęło mówić, a ja byłam zmuszona słuchać - Alexandra Pope o cyklu i menopauzie
komentarze (1)
Angielskie słowo blessing (błogosławieństwo) pochodzi od dawnego bloedsen, czyli „krwawić”.
 
Period Fest, czyli święto miesiączki w Poznaniu
seksualność kobiet » wiadomości
Period Fest, czyli święto miesiączki w Poznaniu
Już jutro startuje chyba pierwszy taki (?) miesiączkowy festiwal w Polsce. Będą wykłady, warsztaty, koncerty, i wystawa ”Czerwona”.
Dzieje się! A ja się bardzo cieszę!
 
Życie po porodzie. Na wesoło
seksualność kobiet » humor
Życie po porodzie. Na wesoło
Ten filmik mnie porwał!
 
Jak wrócić do satysfakcjonującego życia seksualnego po porodzie?
seksualność kobiet » macierzyństwo
Jak wrócić do satysfakcjonującego życia seksualnego po porodzie?
komentarze (3)
Powrót do satysfakcjonującego życia seksualnego po narodzinach dziecka może być bułką z masłem, ale może również okazać się nie lada wyzwaniem.
 
O miesiączce dla mężczyzn
seksualność kobiet » miesiączka
O miesiączce dla mężczyzn
Kochasz kobiety czy może ich się boisz?
Chcesz je lepiej zrozumieć, oswoić się z nimi, pomóc im?
To wszystko jest możliwe!
 







zobacz też

„Porady bezwstydnej dziewczyny – rozkosze niegrzecznego seksu”

Sonda

Jestem
  • Kobietą
  • Mężczyzną
  • Inne

zobacz wyniki »
subskrybuj nasz newsletter