Lingwistyka cipkowego języka

W ciągu ostatnich lat wielokrotnie słyszałam, że tego języka nie ma. Ba, sama niegdyś też tak uważałam. Dopóki nie zaczęłam mówić. A kiedy już zaczęłam mówić, okazało się, że właśnie ten język jest!

W ciągu ostatnich lat wielokrotnie słyszałam, że tego języka nie ma. Języka, którym można by opowiadać o seksualności. Mówili tak znajomi i autorytety, kobiety, mężczyźni, profesorowie i studentki. Ba, sama niegdyś też tak uważałam. Dopóki nie zaczęłam mówić. A kiedy już zaczęłam mówić, okazało się, że właśnie ten język jest! Że z każdym można porozmawiać i że nie jest to wielki problem. Tylko, że trzeba mówić. Chcieć coś powiedzieć, powiedzieć to wprost i jasno, powiedzieć to jakimiś słowami. Seks, masturbacja, stosunek, penis, łechtaczka, wytrysk, prezerwatywa, wagina, pieszczoty, antykoncepcja, orgazm, miesiączka. Metafizyka. Romantyczna miłość. Jaspisowa grota. Upojenie.

Cipka, która jest

Gdy słyszę takie rozmowy, to zaczyna się od tego, że „brak nam słów, choćby na określenie kobiecych narządów płciowych”. I że „jeśli już jakieś słowa są, to są: wulgarne, infantylne lub medyczne”.

No to zobaczmy, co mamy na określenie cipek: wagina (waginka?), pochwa, srom – słowa, których można użyć nawet „w towarzystwie”. Dodatkowo: genitalia. Poza tym: cipka i najrozmaitsze cipki warianty: cipeczka, cipcia, cipuszka, cipulka oraz cipa. Są jeszcze pisia, pipka i pipa. Mamy jeszcze całą grupę neosemantyzmów: szparka, muszelka, myszka, kicia, kotka. Oraz pizda. I łono. I joni. I wulwa.

Tak, wiem, wiem, wiele tych słów jest nie-do-zaakceptowania. Głównie dlatego, że są obraźliwie. Która z Was pieszczotliwie nazywa swoją waginę pizdą? Pizdunią? Pizdeczką?

Może faktycznie te słowa nie brzmią rozkosznie i bajkowo, ale nie dlatego, że są „brzydkie”. Raczej dlatego, że nie używa się ich wtedy, gdy mówimy o czymś pięknym, związanym z szacunkiem, miłością, romantyzmem, lub chociaż z czymś miłym. „Głupia pizdo”, „głupia cipa” - z tym się nam te słowa kojarzą. Ale uwaga, to są tylko skojarzenia, które można zmienić!

Odzyskałam cipę!

A nawet pizdę. Kiedy wyszłam z przedstawienia „Monologi waginy” z wrocławskiego Impartu, gdzie aktorki dobre dziesięć minut wykrzykiwały słowo pizda w różnych tonacjach i konfiguracjach, poczułam, że ono mnie już nie dotyka. Pizda. Pi-zda. Piiiizdaaaa... Kiedyś obraźliwe, wulgarne, bolesne, teraz – neutralne. Przezroczyste. Zwykłe.

Podobnie było z cipą. O cipie słyszałam od różnych kobiet. Raczej kobiet niż dziewczyn. Że cipki mają małe dziewczynki, a one mają cipy i już. Że cipka je zniesmacza, ale cipa jest OK. Że słowo cipa ma moc. O cipie opowiada jest z monologów Ensler. Ten monolog zatytułowany jest „Odzyskałam cipę”. Odczarowuje „wulgarne brzmienie” tego słowa. Zmienia konotacje. Tak, żebyśmy mogły znów tego słowa używać bez zniesmaczenia. I żeby nikt już nie mógł nas tym słowem obrazić ani zawstydzić.

Odzyskać wszystko

W życiu przeprowadziłam wiele rozmów o seksie, seksualności, cipkach i miesiączkach. A od kiedy prowadzę Seksualność Kobiet to z każdym dniem tych rozmów przybywa. I co się dzieje? Uczucie niestosowności używania słów takich jak na przykład masturbacja czy menstruacja zanika. Jeśli tysiąc razy powiesz słowo pochwa, straci ono całą swoją niestosowność, suchość czy medyczność. Tak samo jak w kółko powtarzana pizda traci wulgarność. Mówiąc o seksualności, nie posługując się eufemizmami i omówieniami (a przynajmniej – nie tylko), używamy słów, które tracą jedne konotacje, a zyskują inne. Jeśli wcześniej słowo wagina słyszałaś tylko w gabinecie ginekologicznym, może mieć ono „zapach dentysty”. Ale jeśli używają go twoje koleżanki, siostry, i w ogóle – różne miłe kobiety w przyjemnych kontekstach, staje się ono ładnym określeniem pięknego miejsca. Mi osobiście słowo wagina zawsze będzie kojarzyć się ze słowem bogini. Być może dlatego, że od spieszczenia waginka bardzo blisko jest do boginka.

Język, który jest

Ośmielę się powiedzieć, że ten język jest. Język, którym można opowiadać o seksualności. Od ponad dziesięciu lat rozmawiam o seksualności. Idzie mi coraz sprawniej. Mój słownik nie tyle się zmienia, co ustawicznie się rozszerza. Włączam nowe wyrazy. Poznaję nowe słowa. Słucham wielu osób. Pozyskuję nowe skojarzenia.

Jeśli Wy uważacie, że tego języka nie ma – to go sobie zróbcie. Ach, na pewno jakiś swój własny język macie. Tylko być może brak Wam śmiałości, żeby tych słów użyć publicznie. I potem wychodzi na to, że brak nam słów. A słowa po prostu tylko trzeba odzyskać. Tak, jak robią to organizatorki Dni Cipki i Tygodnia Waginy i podobnych imprez.

Zobacz też:

Moja Wagina ma sto imion

Oswajanie ciała i języka

komentarze (1 - 8)

czytaj wszystkie komentarze: »

# 8

2012.02.28, 14:28

Mentron

Z dzieciństwa pamiętam, że u mnie w rodzinie chłopiec miał siusiaka, a dziewczynka siczkę. Ja i moje cioteczne rodzeństwo używaliśmy tych słów dość swobodnie. Potem słownictwo się zmieniło, ale myślę, że to ważne jeśli dzieci potrafią nazwać swoje genitalia bez zażenowania.
Natomiast słowo "pizda" uważam za wulgarne (mimo, że wywodzi się z tureckiego "opiseda" - miejsce w którym się siedzi - ówczesny eufemizm i to dość poetycki). Pisia jeszcze jest o. k. , natomiast cipa, cipka brzmią nieco rubasznie, ale nie tak wulgarnie.
Przyznam, że bardzo mnie dziwi, że wiele matek nie uczy córek nazywać tej części ciała po imieniu.

# 7	2011.09.20, 09:10
Kaśka	Z biegiem lat uzbierałam bogaty ,,cipkowy słownik'' A więc, ja na swoją mówię: mysia, pusia, psipsia, siusia, sikulka, sisiuleńka, siusiolinda, sikulinda, sikita, pipi.

# 6

2011.06.17, 11:58

Ketlicze

Tak właśnie ;) Jest wiele rzeczy, które mogę zarzucić moim rodzicom, że mnie tego nie nauczyli i teraz muszę się mocno starać przełamać bariery, które się tym sposobem wytworzyły. Ale wg mnie każdy dom rodzinny krzywi w jakiejś dziedzinie a w innej prostuje. Ważne, żeby dążyć do wiedzy i dobrze, że jest takie miejsce jak to, które pozwala robić ogromne kroki na przód i jakby wyplenia te braki edukacyjne. . . To dramat, że niektórzy edukację seksualną uważają za zboczenie, że wtedy będzie jeszcze gorzej. Chcą wyplenić myślenie, że człowiek jest stworzony do seksu i nie rozumieją, że mówienie o nim nie oznacza od razu sodomy i gomory. Już ta strona świadczy o tym, że jak da się ludziom prawo do normalnej dyskusji to będą oni rozmawiać kulturalnie i na poziomie, bo zwyczajnie potrzebują o tym rozmawiać.

# 5

2011.06.16, 12:53

de99ial

@ketlicza: Dokładnie. Od dawna powtarzam, że edukacja seksualna jest potrzebna w naszym społeczeństwie. Ale edukować należy rodziców aby potrafili rozmawiać ze swoimi dziećmi o ludzkiej seksualności. Dzięki temu zaoszczędzono by wszystkim wielu lat dziwnego poczucia winy, blokad psychicznych i innych tego typu kompleksów (podobnych do Twoich obecnie - nie oszukujmy się, teraz nad tym popracujesz ale gdyby rodzicie nazywali sprawy po imieniu i tłumaczyli od początku - w umiejętny sposób - teraz nie musiałabyś aż tak ciężko pracować). Dobrze, że próbujesz zmienić własne podejście do swojej vulvy (BTW śmieszy mnie kiedy ktoś nazywa żeński organ płciowy vaginą - tak jakby tylko kanał się liczył, a przecież to piękny kwiat, z płatkami i całą otoczką). Dzięki temu, jeśli będziesz miała (masz?) dzieci to kiedyś w przyszłości może nie popełnisz błędów swoich rodziców. Zmieniajmy rzeczywistość w sposób realny - zaczynając od siebie ;)

Pozdrawiam
M.

# 4

2011.06.15, 18:02

ketlicze

@Voca: Joni zupełnie mi się nie kojarzy, ale pomysł z lustrem jest niezły :) To jak nadawanie imienia, może jak już je znajdę to właśnie wtedy będę obchodzić imieniny? ;) Co do Monologów to skorzystam z rady a potem pokuszę się o papierkową wersję, lubię mieć takie książki w domu :)

@Michał: Właśnie ostatnio dużo o tym myślałam. . . od małego chłopcy to twardziele i mają siusiaki a dziewczynki mają być grzeczne, potulne i. . właściwie co mają? Nigdy nie słyszałam, żeby któraś mama mówiła do córki nazywając rzeczy po imieniu. . . Za to wiele razy słyszałam, jak już małe dziewczynki obrażają się słowem "pizda". I mimo, że nie zgadzam się z tym, że tylko od tego zależy nasza seksualność, w tym wypadku kompleksy, ale to jeden z istotnych czynników, które na to wpływają. . Ech, temat rzeka ;)

# 3	2011.06.13, 14:28
Voca	@Ketlicze - znajdź dla siebie ładne, neutralne słowo, np. 'joni' i spróbuj od ćwiczenia przed lustrem. Powiedz sobie sama do lutra kilka razy to słowo, a potem jakoś pójdzie :) I przeczytanie Monologów waginy też bardzo pomaga. Polecam! Monologi można ściągnąć z chomika - a czyta się je bardzo szybko.

# 2

2011.06.13, 13:47

de99ial

Bardzo ciekawy wpis. Sam od jakiegoś czasu zastanawiałem się nad tą kwestią. Pod wpływem niektórych artykułów z Waszej strony, przyznam. Chodzi mi mianowicie o to, że większość terminów określających kobiece narządy płciowe mają negatywne zabarwienie. W powszechnym użyciu są wyzwiska, bluzgi czy inne "zastosowania". I prawdopodobnie stąd bierze się kompleks kobiet na punkcie własnej seksualności - jak coś co mam między nogami może być dobre skoro tak wielu posługuje się tego nazwami w negatywnym znaczeniu? A szkoda.

Wypadałoby to zmienić, a zmiany najlepiej zaczynać od siebie - dlatego od jakiegoś czasu stosuję terminy raczej łagodne i nie nacechowane negatywnie (przynajmniej wobec narządów płciowych, bo zdarza mi się tez wylgaryzmować; tu jednak preferuję staropolskie - nomen omen w temacie - kiep, kiepski, kpie). I tym samym jamka, kuciapka, tudzież wagusia (to za: forums. leasticoulddo. com/index. php?showtopic=13331 tłumaczenie słowa "vagoo"). I zachęcam drogie panie abyście same także takie zmiany wprowadziły.

Pozdrawiam
Michał

# 1

2011.06.13, 13:12

ketlicze

Fajnie :) Ja wciąż mam problem, żeby użyć któregokolwiek z tych słów w kontekście mojej seksualności - dla żartu czy przezwiska ok, nie ma problemu, gdy jednak chcę już na serio określić swoje narządy intymne nie przechodzi mi to przez gardło. . . Cóż, może przeczytam Monologi, popracuję nad tym, oswoję się stopniowo, znajdę swój język i może wtedy się uda. Bo nie chciałabym tej "wstydliwości językowej" przekazywać dalej.

podobne artykuły

Zapomniana – odnaleziona JA
Moja wagina gdzieś zniknęła... A może raczej przestała mówić, zapomniałam o niej...

Pogodziłam się już z faktem, że żaden z moich partnerów nigdy już nie obdarzy pocałunkami mojej łechtaczki, moich warg. Już nigdy nie poczuję miękkości języka i ciepła oddechu…

Warsztaty o seksualności dla kobiet
Kobieca seksualność może być źródłem mocy. Każda z nas jednak musi w sobie tę moc rozbudzić. Zapraszam na dwa warsztaty, które mogą w tym pomóc: ’Rozmawiam o sekie’ oraz ’Wagina jako źródło mocy’. Stereotypy, przesądy, wstyd i brak wiedzy - oto, co blokuje naszą seksualną radość i umniejsza kobiecą siłę. Czas to zmienić. A więc, do dzieła!

Wagina - kobieca duma między nogami (warsztat)
Czasy kiedy kobiece genitalia kojarzyły się z siłą, mocą i szacunkiem dawno za nami. Wychowałyśmy się w kulturze wstydu i pornografii, która z kwiatu między nogami zrobiła dziurkę do seksu, miejsce brzydkie, odrażające, ohydne, które trzeba przed światem ukrywać. Joni, święta przestrzeń, stała się pizdą, cipą, sromem. Na warsztacie powrócimy do czasu, w którym wagina była święta, porozmawiamy o niej z miłością, oddamy należną jej cześć. Dokonamy przeglądu „waginalnej” sztuki, mitologii i prywatnych dumnych historii.

Waginy polskie
Marcelo Zammenhoff
cykl - projekt ’Waginy Polskie’
(od 2010, projekt w toku)

Projekt został rozpoczęty w 2010 roku, choć tlił się w głowie autora już kilka lat wcześniej. Jego tytuł świadomie nawiązuje do cyklu albumów ’Wenus polska’ z lat ’70 i była to dla autora pierwotna inspiracja.

„Waginatyzm” instalacja Iwony Demko
Przygotowując się do marcowego święta kobiet Centrum Promocji Młodych prezentuje zaangażowaną sztukę kobiet. Centralnym punktem wystawy będzie instalacja Iwony Demko, która od dawna w swojej twórczości krąży wokół tematów waginy i fanatyzmu – na jej potrzeby stworzyła nawet specjalny termin „waginatyzm”.

dział: moje ciało

komentuj

komentarze (1 - 8)

podobne artykuły

najnowsze artykuły

najnowsze komentarze

zobacz też

sonda

warto wiedzieć