dział: macierzyństwo

W pracy regularnie spotykam się z Boginiami

Voca Ilnicka
dodano: 2016.10.15
Moje klientki są tak samo różne, jak ich porody. Kto wybiera doulę? Często te kobiety, które już rodziły i wiedzą, że towarzystwo i wsparcie naprawdę się przydaje. Czasem do porodu idzie się z myślą, że „dam sobie radę”, „gatunek nie wyginął” itp. Często to słyszę. A potem przychodzi rzeczywistość porodu i okazuje się, że jednak czegoś brakuje, że jednak można było się przygotować, bardziej o siebie zadbać.

doula-karolina-anweiler.jpg

Na zdjęciu doula Karolina Anweiler


Voca Ilnicka: Gdy w przedszkolu dzieci opowiadają o tym, co ich rodzice robią...


Karolina Anweiler: To moja córka mówi, że „mama rodzi”. <śmiech>


V.I.: Co to znaczy?


K.A.: To, że jak dostaję telefon, że poród się zaczął, to dzwonię po taksówkę, a zanim przyjedzie spożywam duże ilości jedzenia (wyobraź sobie, że przez 10 czy 12 godzin nie masz czasu ani możliwości niczego zjeść – tak też się zdarza!), a potem pędzę do szpitala, towarzyszyć w porodzie kobiecie. Tej, która mnie wybrała dla siebie na doulę. Czasem masuję, śpiewam, uciszam nietaktownych lekarzy, czasem mówię: „świetnie Ci idzie”, a czasem po prostu jestem, bo kobieta rodząca jest w swojej mocy a ciało wie, co ma robić. Ale położna i ja jesteśmy potrzebne, żeby ona miała poczucie bezpieczeństwa.


V.I.: Jak się wybiera taki zawód?


K.A.: Jak pytają księdza, to mówi, że to powołanie. Ja też tak mogę odpowiedzieć. Moja prababcia była położną. A do tego wesołą i żwawą kobietą. W domu dużo było opowieści o porodach i rodzeniu. Gdy tylko dowiedziałam się, że jest taki zawód jak doula, wiedziałam, że ja nią będę.


V.I.: A czy, żeby pójść do porodu, trzeba mieć własne dzieci?


K.A.: Kiedyś sądziłam, że dobrze jest, aby doula miała własne doświadczenie porodu. Dziś, kiedy już pracuję, wiem, że to nie jest warunek konieczny, bo będąc z kobietą, musisz zostawić wszystkie swoje historie i być obecna tu i teraz. To jest najważniejsze. Jesteś czystą obecnością i towarzyszką kobiety. Bardzo ważne, żeby swoją historię porodu domknąć. W innym wypadku może bardzo przeszkadzać.


V.I.: To znaczy?


K.A.: Czasem kobiety wielokrotnie opowiadają o swoich trudnych, bolesnych doświadczeniach porodowych. Bywa, że nie ma to, niestety, nic wspólnego z przepracowaniem i uzdrawianiem tego doświadczenia. Przepracowanie, żeby uwolnić się od tego bólu i żalu, polega na zobaczeniu tego, co było nie tak, opłakaniu tego, poczuciu i puszczeniu. Czasem taką pracę robię z kobietami, które już rodziły – domykanie starej porodowej historii – żeby teraz mogły przeżyć nowy poród jak coś nowego, na świeżo, bez wracania do traumy poprzedniego.


Sama miałam ochotę urodzić naturalnie. Wydawało mi się, że tylko tak jest właściwie. Wymarzyłam sobie jak to będzie, ale były komplikacje i skończyło się cięciem. A teraz wiem, że jedyny właściwy poród mojego dziecka to było to cięcie cesarskie, które wtedy się odbyło wbrew mojej woli. Dziś jestem z tym pogodzona i mówię to z głębi, ale kilka lat zajęło mi opłakanie i przepracowanie mojej historii.


Kiedy kobiety – moje klientki – pytają mnie, jak urodziłam, odpowiadam pytaniem: dlaczego chcesz to wiedzieć? Niektóre są zaskoczone, że nie mówię o tym od razu. Ale ja chcę znać ich motywację. Czasem ta moja historia jest bardzo pomocna i dzielę się nią, a czasem wiem, że może przestraszyć i nie być wsparciem. Są też doule, które nie rodziły i nie mają swoich dzieci, tak też może być. Nie słyszałam jedynie o mężczyznach w tym zawodzie. Rodzenie to tak kobiece doświadczenie. To istota kobiecości. Przy ostatnim porodzie byłyśmy tylko we trzy – kobiety: położna, rodząca i ja. Był to wspaniały układ.


V.I.: Czyli zupełnie bez mężczyzn.


K.A.: Czasem dla mężczyzn towarzyszenie ich partnerkom w porodzie jest obezwładniające. Zalewa ich bezradność, chcą walczyć, przyśpieszać. Dlatego niektóre kobiety, które wiedzą, że tata dziecka nie jest wymarzonym towarzyszem w porodzie, wybierają towarzystwo innych kobiet – na przykład moje. Ważne, żeby w czasie porodu wokół były osoby, przy których kobieta może się poczuć bezpiecznie, aby mogła zdać się na instynkt, na swoją mądrość i dzikość. Ważne, aby czuła, że jest wśród swoich.


V.I.: A co jest w porodzie najważniejsze?


K.A.: Z mojego punktu widzenia, to żeby poród był dziki, instynktowny. I mówiąc to, mam na myśli, żebyś instynktownie wybrała to, jak i gdzie chcesz urodzić. Nie, że tylko w domu czy tylko na łonie natury. Jeśli instynkt podpowiada, że w szpitalu ze znieczuleniem albo przez cięcie, to warto to rozważyć. Bo to też jest instynkt. Wybór kobiety rodzącej jest święty.


Ważne, aby w rodzeniu nikt nie przeszkadzał. W końcówce pierwszej fazy porodu kobieta wygląda jak Bogini. Mówi się, że wtedy jest już na planecie Poród. Nie ma z nią takiego kontaktu jak wcześniej, bo jest całkowicie wsłuchana w siebie. Każda kobieta, która ze mną rodziła, wyglądała jak Bogini. Uwielbiam na to patrzeć. W pracy regularnie spotykam się z Boginiami.


Przy jednym z porodów lekarz wszedł na salę i chciał coś tłumaczyć, objaśniać mojej klientce, kiedy ona już była na planecie Poród. W tym momencie niczego by jej to nie dało, a tylko by ją wybiło. Musiałam zadziałać szybko, pokazać mu, że to nie jest czas na rozmowę. Najwspanialej jest jak poród może mieć taka sama atmosferę intymności, jak moment poczęcia dziecka.


V.I.: Kobieta rodząca jak Bogini? To mocno kontrastuje ze znanym z mediów wizerunkiem rozwrzeszczanej baby...


K.A.: Światowej sławy położna, Ina May Gaskin, powiedziała kiedyś, że jeśli kobieta w porodzie nie wygląda, jak Bogini, to znaczy, że ktoś nie traktuje jej jak należy. I ja się z tym zgadzam.


V.I. Jest jakiś poród, który wspominasz najcieplej?


K.A.: Każdy! Rodzenie jest tak piękne i ma taką moc, że każdy jest ulubiony i najlepszy. Najkrótszy trwał dwie godziny. Gdy wróciłam po wszystkim ze szpitala, zauważyłam, że moja córka we śnie nawet nie drgnęła, tam się urodził nowy człowiek, a ona wciąż leżała w tej samej pozycji.


V.I.: Kto wybiera usługi douli?


K.A.: Moje klientki są tak samo różne, jak ich porody. Kto wybiera doulę? Często te kobiety, które już rodziły i wiedzą, że towarzystwo i wsparcie naprawdę się przydaje. Czasem do porodu idzie się z myślą, że „dam sobie radę”, „gatunek nie wyginął” itp. Często to słyszę. A potem przychodzi rzeczywistość porodu i okazuje się, że jednak czegoś brakuje, że jednak można było się przygotować, bardziej o siebie zadbać. Do następnego więc korzysta się z indywidualnej opieki położnej i zaprasza się doulę.


V.I.: A jakie te porody są?


K.A.: Tego, co się będzie działo w porodzie, nie da się przewidzieć. Mogę się z klientkami umawiać, że będę je masować, dotykać albo na jeszcze coś innego, a potem się okazuje, że nie mogę tknąć kobiety, bo jej to przeszkadza, czemu daje wyraz. I dobrze. Nieważne, że zmieniła zdanie, niech idzie za tym, co się dzieje. Wcześniej tego nie wymyślisz. Nie obrażę się przecież o to, że na coś się umówiłyśmy, a robimy coś innego. To właśnie jest dzikość porodu, że wiesz, czego chcesz, dopiero gdy to poczujesz, gdy to się dzieje. Dla mnie towarzyszenie w porodzie to regularny kurs uważności.


doula-karolina-anweiler-2.jpg

Karolina Anweiler - blog http://doula-karolina-anweiler.blogspot.com


Karolina Anweiler na Śląsku prowadzi "Krąg kobiet w ciąży" - oto, jak mówią o nim kobiety:

Ewa: "Polecam każdej kobiecie, która chce się dobrze przygotować do porodu i macierzyństwa."


Aneta: "Kiedy trafiłam na „Krąg kobiet w ciąży” byłam chodzącym kłębkiem nerwów. Ciąża owszem planowana, jestem już po 30-ce, więc wyczekiwana… Ale cholera, byłam przerażona! Czułam się bardzo niepewnie w nowej roli. Co gorsza  ciągle tylko słyszałam, że czegoś mi nie wolno a położna ze szkoły rodzenia, traktowała ciążę jak stan zagrożenia życia kobiety. Zamiast radości czułam smutek i przytłoczenie.

Potem trafiłam do Kręgu prowadzonego przez SUPER-DOULĘ-KAROLINĘ Najmłodsza uczestniczka lat 20, najstarsza prawie 40. Spory rozstrzał. Jedyne co nas łączyło to rosnące z tygodnia na tydzień brzuchy.

Krąg Kobiet w Ciąży niewiele ma wspólnego z tradycyjną szkołą rodzenia jakiej się spodziewałam. To spotkania, które przede wszystkim uczyły nas wiary we własne siły, intuicję, potęgę natury."


Joanna: "Spotkania w kręgu kobiet były dla mnie celebrowaniem mojej ciąży."











V.I.: Co Ci daje doulowanie?


K.A.: Nieustanne przypomnienie, jak ważne, mocne i cenne jest życie. W kobietach i dzieciach jest wielka moc! Cudownie jest ją oglądać. Ten moment czystej miłości, gdy mama pierwszy raz widzi swoje dziecko. Zawsze się tym wzruszam. I już znana jestem z tego, że pierwsza wtedy płaczę.


voca-i-karolina.jpg
Karolina Anweiler i ja - Voca :)

VI.jpg
Rozmawiała i spisała:
Voca Ilnicka, edukatorka seksualna, trenerka, twórczyni serwisu Seksualnosc-Kobiet.pl, popularyzatorka pozytywnego i życzliwego podejścia do cielesności i seksualności; autorka e-booka „Seksualność kobiet” (2010) i współautorka „Weź kąpiel w płatkach róż. Jak polubićmiesiączkę” (2010). Warsztaty dotyczące płci i seksualności prowadzi od roku 2007, a warsztaty tylko dla kobiet od 2011 roku. Prowadzi także zajęcia spotkaniowo-przytulankowe dla wszystkich, kursy samoświadomości seksualnej, sporadycznie rozmaite warsztaty, spotkania i wykłady. Tworzy przestrzeń pełną serdeczności dla seksualności zarówno kobiet, jak i mężczyzn (i pozostałych osób). Na jej kanale You Tube można znaleźć wiele krótkich, bezpruderyjnych filmików ukazujących seksualność jako część życia i doświadczenia kobiet.
Tematykę seksualności zgłębia od lat, ucząc się od kobiet takich, jak: dr Betty Dodson, dr Shakti Mari Malan, Nancy Friday, Catherine Blackledge, Deborah Sundahl, Pema Gitama, Natalia Miłuńska, Luna Mierzewicz, Karo Akabal i wielu innych kobiet i mężczyzn. Uczestniczy w warsztatach i kursach edukacji seksualnej, rozwoju osobistego, edukacji dorosłych, tantry, świętej i świadomej seksualności. Jej wypowiedzi, relacje z jej warsztatów oraz wywiady z nią znaleźć można m.in. w „Wysokich Obcasach”, „Sensie”, „Polityce”, „Elle”, „Zwierciadle” itp.

v.ilnicka [at] seksualnosc-kobiet.pl

 
 

komentuj









































autor:


podobne artykuły

O po-rodzie, czyli co do Twojego porodu ma Twoja babcia?
Co robiłam wczoraj w nocy? Wczoraj w nocy oglądałam wywiad o tym jak na poród wpływa Twój ród, rodzina. To, jaki jest Twój poród, według Anny Brzozowskiej jest powiązane z tym, jakie rzeczy działy się w przeszłości kobietom i mężczyznom z rodów dziecka; czy mamie, babci łatwo było urodzić?
 
Jak się zmienia ciało po porodzie?
Słyszałaś Agnieszkę Chylińską u Wojewódzkiego? Rozklapiocha? To chyba jedyny kobiecy głos „z telewizora”, jaki słyszałam na ten temat. I jestem za niego Agnieszce Chylińskiej bardzo wdzięczna. Chociaż wiem, że inne kobiety nie cierpią tego słowa i tego, że powiedziała o swojej waginie w taki bezceremonialny niedelikatny sposób. I że ktoś w ogóle to na głos powiedział – że rozklapiocha. Bo przecież nie zawsze tak jest! Bo przecież ta joni się obkurcza. Wraca do rozmiarów sprzed ciąży.
 
Życie po porodzie. Na wesoło
Ten filmik mnie porwał!
 
Jak wrócić do satysfakcjonującego życia seksualnego po porodzie?
Powrót do satysfakcjonującego życia seksualnego po narodzinach dziecka może być bułką z masłem, ale może również okazać się nie lada wyzwaniem.
 
Poród i masturbacja. Zamiast nacięcia krocza
Dwie łyżeczki masła orzechowego? Mąż ssący Twoje sutki? A może Twoja przyjaciółka ssąca Twoje sutki? A może masturbacja? Czy to nie brzmi jak dobra impreza? Taniec, świece, masaże, muzyka, pieszczoty piersi i łechtaczki, głaskanie ciała, głęboki relaksujący oddech, wanna pełna ciepłej wody? A może jeszcze orgazm porodowy, który przenika Twoje ciało?
 

najnowsze artykuły

Kobiety odzyskują głos i wpływ!
seksualność kobiet » wiadomości
Kobiety odzyskują głos i wpływ!
komentarze (1)
Świat się zmienia, a kobiety stają się coraz bardziej odważne i solidarne.
 
Mit monogamicznej samicy
seksualność kobiet » artykuły
Mit monogamicznej samicy
Poliandria, praktyka kopulacji z licznymi samcami, jest [...] jedną z najbardziej rozpowszechnionych strategii rozrodczych samic. Aż dziw bierze, że dopiero w latach siedemdziesiątych XX wieku naukowcy zaczęli zdawać sobie sprawę z tego, że normę u samic stanowi właśnie poliandria, a nie monogamia (dokonywanie rozrodu z jednym partnerem).
 
Czy rutynowa mammografia sprzyja zdrowiu kobiet?
seksualność kobiet » artykuły
Czy rutynowa mammografia sprzyja zdrowiu kobiet?
komentarze (1)
Zmieńmy konwersację na temat naszych piersi z „jak uniknąć raka piersi i wcześnie go wykryć” na „jak mieć zdrowe piersi i czerpać z nich radość”.
 
Seks po menopauzie i kobiety zasiewające nasiona mądrości
seksualność kobiet » artykuły
Seks po menopauzie i kobiety zasiewające nasiona mądrości
W kulturach celtyckich młodą dziewicę postrzegano jako kwiat; matkę jako owoc; starszą kobietę jako nasiono. Nasiono niesie wiedzę i potencjały wszystkich zawartych w nim składników. Zadaniem kobiety po okresie menopauzy jest zasiewanie w społeczności tej kwintesencji prawdy i mądrości.
 
Odsłoń cipkę na Wawelu! O rytuale ana-suromai w praktyce
seksualność kobiet » artykuły
Odsłoń cipkę na Wawelu! O rytuale ana-suromai w praktyce
komentarze (6)
Ana-suromai to starożytny rytuał błogosławienia świata i udzielania mu swojej seksualnej mocy poprzez odsłonięcie kobiecych genitaliów. Tak kobiety błogosławiły świat m.in. w starożytnym Egipcie, o czym możemy przeczytać u Herodota i Diodora Sycylijskiego.
 








zobacz też

„Zdążę wyjąć”, czyli o tym, że ciąża nie bierze się z masturbacji

Sonda

Jestem
  • Kobietą
  • Mężczyzną
  • Inne

zobacz wyniki »
subskrybuj nasz newsletter