dział: kultura

Czy jestem normalna? Kobieta a ”waginalne święta” w Polsce

Voca Ilnicka
dodano: 2015.02.16
Na początku wydaje ci się, że skoro nie nazywasz tego miejsca, to nic, bo przecież uprawiasz seks i to nawet dobry seks. W ogóle nie przychodzi ci do głowy, że coś tracisz. Przecież – nawet jeśli nienazwane – to miejsce i tak istnieje i jest źródłem rozkoszy, więc w czym problem?

Potem zaczynasz zauważać, że niektóre rozmowy są trudne. Brak ci słów, nie umiesz więc przekazać czegoś ważnego. Nie bierzesz udziału w dyskusji, szczególnie wtedy, gdy jesteś nie tylko z koleżankami, ale też np. z kolegami lub z obcymi ludźmi. Coś zaczyna zgrzytać. W końcu orientujesz się, że coś nie gra. Wtedy wiesz, że nie zrobiłaś tego świadomie, że to nie był twój wybór, żeby jej nie nazywać. Widzisz, jak bardzo to przeszkadza, jak ogranicza. Zdradzasz samą siebie. Zdradzasz miłość, seksualność, intymność, ignorujesz zdrowy rozsądek. Jesteś tak daleka od swojej waginy, że nawet nie potrafisz jej nazwać. Mimo że jesteś dorosła i nie masz problemu z „tymi sprawami”, odkrywasz niewyczerpane pokłady wstydu związane z cielesnością. A potem, jak grom z jasnego nieba, spadają na ciebie Dni Cipki i wprost nie możesz uwierzyć w swoje szczęście – są na świecie kobiety, które wprost mówią o cipkach! Co za ulga, nie jesteś wariatką ani erotomanką. Już nie słuchasz tych, którzy mówią, że zajmowanie się cipkami jest śmieszne a „poważne kobiety zajmują się poważnymi sprawami”.


Dni Cipki 2010


Kiedyś miałam książki. Gdy byłam nastolatką, były to bezpruderyjne książki Margit Sandemo, której bohaterki bardzo lubiły się kochać. Później były książki Nancy Friday, internetowa telewizja Cherry TV, artykuły z Zadry, książka Wagina, Monologi waginy, filmiki na You Tube z Betty Dodson, portal The-Clitoris.com. Miałam wielką frajdę, czytając, oglądając, przeżywając to, co inne kobiety mówią o swojej seksualności w tak nieskrępowany sposób. Popchnęło mnie to do założenia portalu Seksualność-Kobiet.pl.


Dni Cipki to był prawdziwy przełom. Czy to wcześniej się już zdarzyło? Kobiety opowiadające o waginach i artykuły o tym na większości portali internetowych? Coś jak V-Day, tylko, że bez nazwy, której można było „nie zrozumieć”. Cipka. Po prostu cipka. Jak cios prosto w twarz. Jak kubeł zimnej wody. Koniec eufemizmów, poetyczności, koniec owijania w bawełnę. Radykalne posunięcie. Niewielkie wydarzenie, które sprowokowało Polaków i Polki do wielkiej i gorącej dyskusji – na Facebooku, na lewicowych i prawicowych portalach, na feministycznych blogach, na forach dla mam, wszędzie. Nagle okazało się, że każda_y ma coś do powiedzenia o cipkach. Wystarczyła sama nazwa. Dla niektórych wulgarna i nie-do-wymówienia, dla innych neutralna, normalna, zrozumiała. Gdybyśmy gdzieś głęboko wewnątrz nie czuły_li, że taka dyskusja jest nam bardzo potrzebna, w ogóle by jej nie było. Ale skoro szum medialny był tak ogromny, znaczy, że pomysł Dni Cipki przyszedł w samą porę.


Żywe kobiety są lepsze od najfajniejszych książek


Kiedyś miałam książki. A na Dniach Cipki spotkałam kobiety, ach, nawet chce mi się napisać: siostry-kobiety, dla których ważne było to, co dla mnie. Kiedy rozmawiałam z Mają Zabawską, jedną z organizatorek, czułam się tak, jakby obok mnie zmaterializowała się sama Betty Dodson, matka masturbacji, która wzdłuż i wszerz przejechała Stany Zjednoczone, żeby pokazywać kobietom, jak wyglądają waginy. Może to był nie pierwszy raz, ale na pewno jeden z tych przełomowych, kiedy rozmawiałam z kobietami o seksualności. Kiedy dziewczyny wokół, pewnym głosem, mówiły: cipka, wagina, łechtaczka, masturbacja, orgazm, ejakulacja, wytrysk, miesiączka. Niby wszystko to wiedziałam, ale wiedzieć coś i uczestniczyć w czymś to dwie różne rzeczy. W ciągu dwóch dni spędzonych w Warszawie dowiedziałam się więcej na temat kobiecego stosunku do seksualności, niż w ciągu dwóch lat. Jakże inaczej wygląda rozmowa z typowymi kobietami, które mówią szczerze o swoim życiu, swoich doświadczeniach, niż czytanie seksuologów-mężczyzn, którzy piszą o tym, jakie kobiety są, co czują i co myślą. Jakże inna jest rozmowa z kobietami, choćby nieznajomymi, czy starszymi o dwa pokolenia niż rozmowa ze swoim własnym nawet najukochańszym chłopakiem. To jest absolutnie nieporównywalne. I dlatego wszystkie_ich Was serdecznie namawiam do udziału w Dniach Cipki czy V-Day, nawet, jeśli będziecie tylko siedzieć i słuchać.


Rok 2011


Co zmieniły pierwsze Dni Cipki? Na pewno wielu kobietom oddały we władanie słowo, które jeszcze rok wcześniej istniało po to, żeby nas obrażać i zawstydzać. To efekt bardzo niewymierny, ale nie do przecenienia. Kobieta, która bez skrępowania mówi o swojej waginie, zyskuje symboliczną władzę nad nią. Jako kobieta staje się kompletna. Kiedyś mówiło się, że przyzwoita kobieta ma tylko dłonie i twarz. Teraz, gdy transparenty, banery i naklejki krzyczały „mam cipkę!”, miałyśmy okazję oswoić się z faktem, że mam również cipkę i go zaakceptować.


A rok 2011 i V-Day w trzech miastach: Warszawie, Poznaniu i Pile to chyba pokłosie tego, co zaczęły Dni Cipki. Tak to właśnie odczuwałam, rozmawiając z dziewczynami w Poznaniu. Pierwsze Dni Cipki utorowały drogę kolejnym cipkowym wydarzeniom. I znowu te imprezy organizowały zwykłe kobiety. Po raz kolejny okazało się, że aby mówić o intymności i kobiecości, nie potrzeba nam żadnych specjalistów, psychologów, autorytetów. Media przyzwyczaiły nas do tego, że na „te tematy” powinni się wypowiadać się naukowcy, a tu – proszę bardzo – w Monologach waginy grają amatorki, studentki, różne ochotniczki, które – nie mając oparcia w tytułach naukowych, bez żadnej asekuracji i usprawiedliwiania tego, że ośmielają się podjąć „taki temat” – mówią wprost – i ze sceny, i po przedstawieniach. To chyba też duża nowość u nas - przeciętna 20-latka, która śmiało i bez ogródek mówi o cielesności i seksualności? Masturbacji, okresie, która na scenie odgrywa orgazm i świetnie się przy tym bawi?


Ucząc się wypowiadać słowo „wagina”, uczymy się też pewnej swobody i odpowiedzialności oraz „wypowiadalności”. Dzięki temu łatwiej porozmawiać z ginekologiem, z mężem, z chłopakiem, z dziewczyną, z koleżanką. Już nikt nas nie zapędzi w kozi róg, nie zestresuje, nie upokorzy.


I znowu Dni Cipki!


Mimo że pół miesiąca wcześniej bawiłam się na Tygodniu Waginy w Poznaniu, czekałam z utęsknieniem na Dni Cipki 2. Apetyt rośnie w miarę jedzenia, a kobieta, która zaczyna mówić o waginach, ma ochotę swojego monologu nigdy nie kończyć. W rok nie da się wypowiedzieć tego, o czym milczało się całe lata. Czeka się na radosną rozmowę w gronie kobiet, porównywanie doświadczeń, celebrowanie kobiecości. W pamięć zapadają nawet pojedyncze zdania. Czasem czeka się na dwa słowa wypowiedziane szeptem przez zupełnie nieznajomą kobietę. Ma się poczucie, że ona rozumie. I to poczucie wszystko zmienia. Nie jesteś już jedyna. Wokół są kobiety, które czują, jak ty, bo przeżyły to, co ty. Dlatego Dni Cipki są tak ważne. Rozmowy o intymności wychodzą poza sypialnię, czekałaś na to całe lata i nagle to masz. Nie jesteś wariatką, nie jesteś szalona, inne kobiety też kochają swoje waginy. Uff, jesteś normalna.


Tekst ukazał się kilka lat temu w Sabatniku Trzy kolory http://sabatnik.pl/news.php


Jeśli masz ochotę odtworzyć atmosferę tamtych dni, zapraszam na warsztaty. Jak wyglądają, możesz przeczytać tutaj: Warsztaty o waginach. Czy masturbujecie się przez 6 godzin?*

 

komentuj









































autor:


podobne artykuły

Kurs samoświadomości seksualnej: Spotkania Rogatego Boga i Potrójnej Bogini
30 stycznia 2017 we Wrocławiu rozpoczyna się już czwarta edycja popularnego cyklu spotkań-warsztatów dla kobiet i mężczyzn.
 
Z przekleństwa w błogosławieństwo
Niełatwo być dziewczynką. Tym bardziej, jeśli się ma potrzebę bycia dziewczynką idealną. Wspaniałą wnuczką, kochaną siostrą, przodującą uczennicą, oddaną przyjaciółką i przysparzającą powodów do dumy córką. Prawie mi się to udało. No właśnie, prawie… Bo wypełniając te wszystkie funkcje, nosiłam w sobie przekleństwo. Przeklinałam samą siebie.
 
Obsesyjnie malowałam kobiece ciało
W tym amoku zorientowałam się, że najbardziej w ciele kobiety pociąga mnie wagina. Od tej pory stała się główną bohaterką moich obrazów. Instynktownie ukazywałam ją w ostrych, intensywnych barwach.
 
Piękno waginy
Od zawsze zachwycały mnie owalne kształty. Delikatne, opływowe, miękkie. Było w nich coś boskiego i nieskończonego, co kusiło i ciągnęło. Jako młoda dziewczyna skupiłam się głównie na oczach i ustach, gdy dojrzałam olśniło mnie piękno kobiecego ciała... piersi, krągłe biodra, pośladki i ona... wagina.
 
Królewna o Przebudzającej się Joni
Po raz pierwszy usłyszałam o nim od Nathalie, mojej siostrzanej duszy. «Czuję, że to coś dla Ciebie» – napisała i do tej tajemniczej wiadomości dołączyła link. Kliknęłam w wideo, na którym rozmawiały ze sobą dwie kobiety – jedna przesadnie natchnionym głosem zadawała pytania, druga odpowiadała – głosem ściszonym, jakby właśnie wyjawiała jakiś sekret. Nastawiłam uszu, a moja świadomość zaczęła tworzyć tagi: #prastara praktyka taoistyczna, #otwieranie się joni, #delikatność i czułość, #duchowy wymiar seksualności, #spełnienie… W pewnym momencie kobieta ostrożnie wzięła w dłonie przedmiot mocy, o którym była mowa – kamienne jajeczko, które wkłada się do joni… nie! Nie wkłada się – joni sama je zasysa, gdy poczuje, że to odpowiedni moment. A potem dzieje się magia uzdrawiania. Poczułam miłe łaskotanie w podbrzuszu. Ziarno ciekawości i nadziei na nowo zostało zasiane.
 

najnowsze artykuły

Czy przeszkadza Ci penis?
seksualność kobiet » kultura
Czy przeszkadza Ci penis?
Pewnie wiesz o tym, że gwałt bywa taktyką wojenną, że setki kobiet są gwałcone przez żołnierzy różnych armii itp. Fakt ten został opisany, potępiony, nakręcono o tym filmy.

Ale jak się to ma do seksu?
I naszych codziennych relacji damsko-męskich?
I nie tylko seksualnych, ale też po prostu społecznych.
 
To słowo na M
seksualność kobiet » masturbacja
To słowo na M
Nie, nie chodzi o ”M jak miłość”. Chodzi o tę rzekomo brzydką czynność, która z miłością może mieć mało wspólnego. Tak, M jak Masturbacja. Zwana inaczej autoerotyzmem, onanizmem czy samogwałtem (swoją drogą, czy to słowo nie insynuuje, że jest to gwałt, czyli coś wymuszonego?). Naznaczona taką ilością przesądów, tabu i niedopowiedzeń, że może lepiej zostawić ten temat i iść do domu?
 
Czy rodzenie to babska sprawa i ile byś zapłacił położnej?
seksualność kobiet » książki
Czy rodzenie to babska sprawa i ile byś zapłacił położnej?
komentarze (1)
A przecież, jeśli chcemy dotrzeć do rdzenia seksualności i poznać kobiety w ich seksualnej mocy, to opowieści porodowe będą jednym z tych tematów, w których owa moc najpełniej będzie się manifestować. Dlatego, mężczyzno, jeśli chcesz ujrzeć Boginię w kobiecie, która żyje obok Ciebie, sięgnij po tę książkę!
 
Czy ma być do lizania, czy gryzienia? Gastroseksualna
seksualność kobiet » tożsamości
Czy ma być do lizania, czy gryzienia? Gastroseksualna
Czy gotowanie dla kobiety to obowiązek i codzienność, a dla faceta to rytuał uwodzenia?
Nie zgadzam się! Kocham gotować i jestem gastroseksualna.
 
Sylwestrowe fajerwerki, czyli orgazmy, ejakulacja i nie tylko
seksualność kobiet » seks
Sylwestrowe fajerwerki, czyli orgazmy, ejakulacja i nie tylko
Nie wyglądam, jak idealna, seksowna kobieta według mediów i magazynów mody, a w Sylwestra tego roku przeżyłam seks, o jakim nawet nie śniłam.
 









zobacz też

„Porady bezwstydnej dziewczyny – rozkosze niegrzecznego seksu”

Sonda

Jestem
  • Kobietą
  • Mężczyzną
  • Inne

zobacz wyniki »
subskrybuj nasz newsletter