dział: kultura

Alternatywna historia kobiecości wg Iwony Demko

Voca Ilnicka
dodano: 2013.01.26
Gdy przekraczamy próg galerii, w oczy rzucają się obłe różowe Przytulanki, zwisające z sufitu kolorowe poduszki-serca oraz... ołtarz waginy razem z klęcznikiem. Ołtarz dla waginy? Szalona artystka, chce tylko szokować!

”Krakowianka”
Wrocław, mia ART GALLERY
styczeń 2013


Iwona Demko to polska rzeźbiarka. Pracuje na ASP w Krakowie, tam też obroniła swój doktorat dotyczący kobiecej seksualności, a w zasadzie waginy i tego, jak kobiece genitalia były postrzegane na przestrzeni wieków. Poznając różne prace Iwony Demko, można nauczyć wiele wiele o waginie w historii i kulturze. Dziś genitalia kojarzone są najczęściej tylko z pornografią, twórczość Demko przywołuje czasy, kiedy wagina jako symbol siły, życia, źródło początku – była wynoszona na ołtarze. Obecnie duża część prac prezentowana jest we wrocławskiej mia ART GALLERY.


Gdy przekraczamy próg galerii, w oczy rzucają się obłe różowe Przytulanki, zwisające z sufitu kolorowe poduszki-serca oraz... ołtarz waginy razem z klęcznikiem. Ołtarz dla waginy? Szalona artystka, chce tylko szokować!



Waginatyzm


Demko często wspomina o wrodzonym poczuciu sprawiedliwości, z którego wzięły się jej poszukiwania czegoś, co byłoby równowagą dla istniejącego dzisiaj kultu penisa. Przeszukując rozmaite materiały, natknęła się na teorię, według której istniał kiedyś kult waginy. Łączył on się z niewiedzą dotyczącą płodzenia, kiedyś to wagina była postrzegana jako pierwotne źródło życia – w przeciwieństwie do późniejszych czasów, kiedy uznano ją jedynie „naczyniem”. Nawet dzisiejsze określenia na kobiece genitalia, m.in. 'pochwa' i 'wagina' znaczą to samo – naczynie, futerał. Spekuluje się, że w czasach matriarchatu (choć jego istnienie też się tylko zakłada – nie ma jednoznacznych dowodów na to, że na pewno istniał) wagina była czczona jako święte miejsce początku. W wielu kultach religijnych to bóstwa kobiece były w centrum, na ołtarze wynoszono boginie, które urodziły świat. Właśnie do tamtych wierzeń nawiązuje Waginatyzm. W galerii możemy uklęknąć przed „świętą waginą”, możemy też sięgnąć do swoistego modlitewnika – różowej, brokatowej książeczki, w której wyjaśniona jest idea sakralności kobiecych genitaliów. Na stronie internetowej przy opisie Waginatyzmu możemy przeczytać:



Kobieca płodność - zdolność wydawania na świat dziecka miała więc dla naszych przodków boski charakter. Natomiast wagina była bramą, którą każdy z nas przekracza, była początkiem świata. Była symbolem szczęścia, płodności i zdrowia. […] Historia pełna jest rozlicznych przykładów kultu waginy. Jednak znaczenie kobiecych narządów płciowych zdewaluowało się i w głównej mierze za sprawą pruderyjnej moralności chrześcijańskiej zawiodło waginę od sacrum do profanum. [...] Przed nastaniem religii chrześcijańskiej odsłonięcie waginy było aktem przypomnienia o świętości życia i nieuchronności śmierci, było przywołaniem pamięci o miejscu, przez które wszyscy przyszli na świat. Miejsce to otaczano poważaniem, bo to właśnie w tym miejscu między kobiecymi nogami została zapisana zarówno godność istnienia każdego z nas jak też przekaz nauczający, że godne istnienie oznacza szacunek wobec życia i odwagę w obliczu śmierci.


Ana-suromai



Gdy spojrzymy na prawo od wejścia, w oczy rzuci nam się rząd różowych lalek, bezwstydnie obnażających genitalia. Praca Ana-suromai nawiązuje do starożytnego aktu obnażania sromu, w celu zażegnania zła, odegnania złych duchów, demonów, dzikich zwierząt i prowokowania szczęścia. Dawniej bowiem wierzono, że kobiece łono ma wielką moc i każda kobieta może w ostateczności ratować siebie lub innych poprzez uniesienie spódnicy. Rytuały te i wierzenia miały miejsce w różnych miejscach świata i różnych czasach. Nazwa ana-suromai wywodzi się z Grecji, w Afryce podobny akt nazywano anlu, afrykańskie kobiety wykorzystywały go jeszcze w XX wieku; 1958 r. w Kamerunie 7 tysięcy kobiet publicznie obnażyło waginy przed gmachem parlamentu podczas politycznej demonstracji, wiemy więc, że wiara o mocy waginy w niektórych kręgach zachowała się do dziś. W niektórych kulturach pozostałością po tym rytuale są porzekadła; np. Katalończycy mawiają „morze uspokaja się, widząc kobiecy srom”, w innej kulturze kobiety zachowała się formułka, którą kobiety wypowiadały, błogosławiąc pola; wychodziły z podciągniętymi spódnicami w pole i mówiły „rośnij tak wysoko, jak moje genitalia”.


28 dni i Krakowianki



Oglądając, zarówno Waginatyzm, jak i Ana-suromai, wciąż możemy zawadzać głowani o zwisające z sufitu białe, czerwone i różowe poduszki. Jest ich 28 – każda na kolejny dzień cyklu. Każda misternie uszyta i wyszyta – cekinami, koralikami, paciorkami, naszywane futerkiem, kwiatkami, motylami, a nawet pokłute szpilkami. Znów główną bohaterką pracy jest wagina – zazwyczaj kojarzona z czymś grzesznym, brzydkim, nieatrakcyjnym, z czymś, co trzeba skryć, czemu nie należy się uwaga. Poduszki-waginy kuszą zaś miękkością faktury, aksamitami, welurami, błyszczą z daleka i mówią „dotknij mnie”. Trudno się przed chęcią dotyku czegoś tak ładnego i przytulnego powstrzymać. Sama „ukochałam” kilka poduszek, które po prostu same weszły mi w ręce. Niektóre z nich leżą na sofie, inne zwisają na wysokości wzroku. „Kobiecy skarb” wręcz narzuca się swoją obecnością, rzuca się w oczy, obija o policzki, żąda naszej uwagi i tutaj, w galerii mia być może pierwszy raz w życiu nie będziemy miały możliwości go zignorować. Warto przyjrzeć się każdej poduszce, rzeźbiarka zadbała o to, żeby te waginy symboliczne miały wszystkie szczegóły – każda ma więc łechtaczkę, którą udają różyczki, kwiatuszki, koraliki, korale i całkiem duże kwiaty. Zazwyczaj takie ozdoby widzimy na strojnych sukniach, szczególnie tych zakładanych z okazji wesela. Jeśli któraś z Was ma w sobie niewiele akceptacji dla waginy jako takiej, rzućcie okiem na poduszki Iwony Demko, wchłońcie ich działanie terapeutyczne.



Oprócz poduszek-cipuszek z cyklu mamy też trzy „waginy regionalne”, krakowskie – z folklorystycznymi wzorami, frędzelkami, czerwonymi koralami i etnicznymi aplikacjami. Wiadome jest, że Iwona Demko przygotowuje obecnie podobne poduszki regionalne, tym razem jednak z regionów zachodniej części Europy na mającą się tam odbyć wystawę. Już się nie mogę doczekać zobaczenia „waginy bawarskiej”.


Sheela-na-gig



Za ścianą kryje się ogromna kobieta-z-waginą - Sheela-na-gig, której w galerii nie widać od razu, widać ją natomiast wspaniale z zewnątrz. Ponieważ naprzeciw okien galerii jest wyjazd z parkingu centrum handlowego Renoma, wszyscy wyjeżdżający kierowcy mają możliwość chociaż zerknąć na wielką Sheelę-na-gig. Podobne sheele, czyli kobiety z powiększonymi, wyeksponowanymi genitaliami, często rozchylające wargi sromowe, aby ukazać swoje wnętrze, w niektórych miejscach świata wciąż widnieją na murach... kościołów. Co tam robią? Jeszcze w czsach średniowiecznych wierzono, że kobieta i jej wagina wspaniale mogą pilnować porządku publicznego, błogosławić swoim i odstraszać wrogów, ich wizerunki chętnie umieszczano na ścianach ważnych miejsc związanych z władzą i kultami. Do dziś w Wielkiej Brytanii można przejść się „szlakiem sheel”. Jedna z najbardziej znanych i najlepiej zachowanych sheel widnieje na murze kościoła śś. Maryji i Dawida w Kilpeck. Wiele sheel odłupano bądź zacementowano na kościelnych murach w czasach późniejszych, uważano bowiem, że są zagrożeniem dla moralności.


Gramy jak cipy



Jedną z najnowszych prac na wystawie jest ta pod tytułem „Gramy jak cipy”. Zdanie, które po jednym z przegranych meczów wypowiedział Robert Kałużny, stało się inspiracją do rzeźbiarki, która została zaproszona na wystawę dotyczącą Euro. Jak je zinterpretowała? Zobaczycie w galerii.


Co jeszcze?


Oprócz prac – a jest ich jeszcze kilka, bo nie wspomniałam wszystkich – w galerii można też obejrzeć filmiki pokazujące inne prace Demko i kobiet artystek. Można przeczytać jej doktorat (napisany w zupełnie innym stylu niż przeciętne doktoraty), a także zobaczyć relację z Kaplicy Waginy, którą zrobiła w ramach doktoratu. Do przejrzenia jest też portfolio Demko oraz kilka książek dotyczących sztuki erotycznej i kobiecej seksualności. Wszystko godne polecenia. Wystawa „Krakowianka” we Wrocławiu będzie pokazywana do 31 stycznia 2013 (adres: Czysta 4)

 

    

 

komentuj









































autor:


komentarze: (1 - 1)

czytaj wszystkie komentarze:  »
# 12013.01.26, 22:53

AwaS
Bardzo ciekawe i oryginalne. Oprawa plastyczna doktoratu - genialna!

podobne artykuły

Poród i masturbacja. Zamiast nacięcia krocza
Dwie łyżeczki masła orzechowego? Mąż ssący Twoje sutki? A może Twoja przyjaciółka ssąca Twoje sutki? A może masturbacja? Czy to nie brzmi jak dobra impreza? Taniec, świece, masaże, muzyka, pieszczoty piersi i łechtaczki, głaskanie ciała, głęboki relaksujący oddech, wanna pełna ciepłej wody? A może jeszcze orgazm porodowy, który przenika Twoje ciało?
 
Sztuka kochania, czyli łysy w kajaku
„Kobiety mi tę książkę wydały” - takie zdanie pada z ust Wisłockiej w ostatnich słowach filmu. I o tym też jest ta historia – o siostrzeństwie. O serdeczności, z jaką bohaterka – lekarka, edukatorka, kobieta - traktuje inne kobiety, jak je wspiera, jak je uczy walczyć o swoje i jak je uczy osiągania orgazmów, słuchając Czerwonych Gitar. O tym też, jak wygląda świat, w którym to mężczyźni rozdają karty – i to zarówno w rządzie, w medycynie, jak i w seksie.
 
Obsesyjnie malowałam kobiece ciało
W tym amoku zorientowałam się, że najbardziej w ciele kobiety pociąga mnie wagina. Od tej pory stała się główną bohaterką moich obrazów. Instynktownie ukazywałam ją w ostrych, intensywnych barwach.
 
Piękno waginy
Od zawsze zachwycały mnie owalne kształty. Delikatne, opływowe, miękkie. Było w nich coś boskiego i nieskończonego, co kusiło i ciągnęło. Jako młoda dziewczyna skupiłam się głównie na oczach i ustach, gdy dojrzałam olśniło mnie piękno kobiecego ciała... piersi, krągłe biodra, pośladki i ona... wagina.
 
Kobieta pozbawiona pochwy
Powiedz słowo „pochwa”. Jak się czujesz, mówiąc to słowo?

A jak sama określasz własną pochwę?
 

najnowsze artykuły

Przytulanki-głaskanki o neo-tantrycznym zabarwieniu - Wrocław, 3 czerwca
seksualność kobiet » wiadomości
Przytulanki-głaskanki o neo-tantrycznym zabarwieniu - Wrocław, 3 czerwca
Ukoj nerwy, zrelaksuj się, zawrzyj nowe znajomości – przytul się z nami i przekonaj, że dotyk to magia! Przytulanie wzmacnia odporność, zmniejsza stres i sprawia, że robi nam się bardzo przyjemnie! Zapisz się na Głaskanki-Przytulanki już dziś i zgarnij bonus o mówieniu NIE!
 
Ciało zaczęło mówić, a ja byłam zmuszona słuchać - Alexandra Pope o cyklu i menopauzie
seksualność kobiet » miesiączka
Ciało zaczęło mówić, a ja byłam zmuszona słuchać - Alexandra Pope o cyklu i menopauzie
Angielskie słowo blessing (błogosławieństwo) pochodzi od dawnego bloedsen, czyli „krwawić”.
 
Period Fest, czyli święto miesiączki w Poznaniu
seksualność kobiet » wiadomości
Period Fest, czyli święto miesiączki w Poznaniu
Już jutro startuje chyba pierwszy taki (?) miesiączkowy festiwal w Polsce. Będą wykłady, warsztaty, koncerty, i wystawa ”Czerwona”.
Dzieje się! A ja się bardzo cieszę!
 
Życie po porodzie. Na wesoło
seksualność kobiet » humor
Życie po porodzie. Na wesoło
Ten filmik mnie porwał!
 
Jak wrócić do satysfakcjonującego życia seksualnego po porodzie?
seksualność kobiet » macierzyństwo
Jak wrócić do satysfakcjonującego życia seksualnego po porodzie?
komentarze (3)
Powrót do satysfakcjonującego życia seksualnego po narodzinach dziecka może być bułką z masłem, ale może również okazać się nie lada wyzwaniem.
 







zobacz też

„Jak nakręcić porno: praktyczny poradnik filmowania seksu” - zbiórka społecznościowa

Sonda

Jestem
  • Kobietą
  • Mężczyzną
  • Inne

zobacz wyniki »
subskrybuj nasz newsletter