dział: artykuły

Wpływ przemocy fizycznej na seksualność cz. 2.

dr Aline P. Zoldbrod
dodano: 2011.08.15
U podstaw zadowolenia z relacji seksualnej leży właściwe skojarzenie dotyku z miłością. Jednakże w rodzinie, w której dzieci bądź rodzice ulegają przemocy fizycznej, dotyk oznacza zwykle niebezpieczeństwo, ból, zdradę i strach. Najczęstszym wynikiem kontaktu z przemocą jest zahamowanie seksualne.

Rozwój seksualny: konsekwencje przemocy
Fragment tekstu pochodzi z książki Aline Zoldbrod, Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o swojej seksualności


Pierwsza część tekstu Wpływ przemocy fizycznej na seksualność - tutaj.


Niemalże wszystkie zadania stawiane przed rozwijającą się osobą i opisane w tej książce mogą się wydawać trudne, jeżeli zdarzyło Ci się dorastać w domu pełnym przemocy fizycznej. Jedną z najszkodliwszych konsekwencji takiego życia jest przypuszczalnie wytworzenie błędnych skojarzeń z dotykiem. Jak wspomniałam w rozdziale 1., u podstaw zadowolenia z relacji seksualnej leży właściwe skojarzenie dotyku z miłością. Kojący dotyk pozwala na odprężenie. Nieświadomy związek między kojącym dokiem a bezpieczeństwem umożliwia ludziom osłabienie granic swojego ciała, co jest konieczne do wytworzenia głębokiej więzi seksualnej. Jednakże w rodzinie, w której dzieci bądź rodzice ulegają przemocy fizycznej, dotyk oznacza zwykle niebezpieczeństwo, ból, zdradę i strach.

Przykład:  Beata przypomniała sobie pewną sytuację. Miała wtedy pięć lat i dotknęła ramienia silnie zdenerwowanego ojca. Jednak kiedy to zrobiła, ogarnęło ją poczucie niesmaku, gdyż zdawała sobie sprawę z tego. że nie robi tego z miłości, ale aby go uspokoić.


Przykład: Jakub cierpi na chroniczny lęk. W dzieciństwie często był bity przez ojca i nie odczuwa żadnej przyjemności fizycznej. Cały czas jest nerwowy. Kiedy jego dziewczyna dotyka go, Jakub nie czuje nic poza łaskotaniem. Nie jest w stanie odprężyć się na tyle, by cieszyć się zmysłową przyjemnością. Jego dziewczyna często gniewa się na niego, ponieważ gdy się kochają, chłopak zainteresowany jest tylko tym, by wejść w nią. Uściski i pocałunki są dla niego czymś nieprzyjemnym.


Ojciec Jakuba często uderzał go w głowę, szyję i ramiona. Obecnie dotykanie tych miejscach wywołuje u chłopaka podenerwowanie, Kiedy Julia, jego przyjaciółka, obejmuje go na powitanie, w pierwszym odruchu chce ją uderzyć. Chociaż nigdy tego nie zrobił, często na moment spina się i sztywnieje, nie będąc w stanie okazać ciepłych uczuć.


Przykład: Jako dziecko Zuzanna była bita, poszturchiwana i kopana tak często, że teraz odczuwa „awersję do dotykania”. Jej poczucie dotyku zostało zniszczone i prawie żadne wrażenie odczuwane na skórze nie sprawia jej przyjemności. Może nosić tylko niektóre rodzaje materiałów. Jest tak nadwrażliwa na dotyk, że ma kłopoty ze zbliżaniem się do własnych dzieci. W gorące, duszne dni, kiedy ciężko jest oddychać, Zuzanna nie może się zdobyć na to, aby dotknąć spoconej skóry dziecka. Nie interesuje jej też seks z własnym mężem.


Zespół stresu pourazowego


Stały kontakt z przemocą domową jest poważnym urazem psychicznym mogącym być potencjalnie szkodliwym dla życia. Niektóre ofiary takiej przemocy nigdy nie wychodzą z takiego stanu. jednym z powszechnych zaburzeń wynikłych z doświadczonej przemocy rodzinnej jest zespół stresu pourazowego (ang. Pou-Traumatic Stress Disorder PTSD).


Według danych Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologicznego (American Psychiatric Association, 1994), zespół szoku pourazowego może się pojawić u osób poddanych traumatycznemu przeżyciu, jeżeli spełnione zostaną przy tym dwa warunki:

  1. 1. „osoba doświadczyła lub była świadkiem (...) wydarzeń grożących śmiercią lub kalectwem własnym lub innych osób” i

  2. 2. reakcją tej osoby byt silny lek, bezradność, [.,,) poczucie grozy [lub (w przypadku dziecka)] nieskoordynowane bądź zaburzone zachowanie”.


Jeżeli powyższe dwa warunki zostają spełnione, diagnozuje się PTSD, gdy zajdą dodatkowe okoliczności. Po pierwsze, osoba musi wielokrotnie odtwarzać traumatyczne zdarzenie co najmniej na jeden z poniższych sposobów:

1. częste i powtarzające się natrętne wspomnienia zdarzenia, złożone z obrazów, myśli bądź spostrzeżeń,

2. powtarzające się sny obrazujące wydarzenie,

3. działania lub wrażenia analogiczne do tych. które pojawiały się przy zjawisku traumatycznym; mogą to być na przykład: poczucie przeżywania zdarzenia na nowo, omamy czy retrospekcje analogiczne do tych, które często spotyka sic przy wynudzaniu ze snu czy w stanic odurzenia

4. silne napięcie psychiczne pojawiające się przy kontakcie i wewnętrznym i lub zewnętrznymi bodźcami symbolizującymi bądź przypominającymi pewne aspekty sytuacji traumatycznej

5. reakcje psychologiczne na kontakt z wewnętrznymi lub zewnętrznymi bodźcami symbolizującymi bądź przypominającymi pewne aspekty sytuacji traumatycznej.


Po drugie, osoba musi wykazywać „powtarzalne unikanie bodźców związanych z traumą i ograniczanie ogólnych reakcji (nieobecne przed zjawiskiem traumatycznym)”. Może to przybierać następujące formy:

1. próby unikania myśli, uczuć bądź rozmów powiązanych z traumą,

2. próby unikania działań, miejsc i ludzi przywołujących wspomnienia traumatycznego przeżycia,

3. niezdolność do przypomnienia sobie ważnych elementów traumatycznego zdarzenia,

4. widocznie zmniejszone zainteresowanie lub uczestnictwo w ważnych działaniach,

5. uczucie odseparowania od innych,

6. ograniczony zakres afektu (na przykład niezdolność do odczuwania miłości),

7. poczucie skrócenia przyszłości (na przykład myśli o niemożności rozwoju zawodowego, małżeństwa, posiadania dzieci czy osiągnięcia naturalnie długiego wieku).


Po trzecie, osoba musi wykazywać „powtarzające się objawy podwyższonego pobudzenia (nieobecnego przed traumą)”. Do takich objawów należą:

1. trudności w zasypianiu lub niespokojny sen,

2. podenerwowanie bądź wybuchy gniewu,

3. kłopoty z koncentracją,

4. nadmierna czujność,

5. przesadne reakcje lękowe.


Ponadto wszystkie te objawy muszą „utrzymywać się co najmniej przez miesiąc”, a „zaburzenie wywołuje silne napięcie psychiczne wyraźnie utrudniające prawidłowe funkcjonowanie społeczne, zawodowe, szkolne itp.



Nadmierna czujność i przesadne reakcje lękowe


Jeżeli w dzieciństwie stykałeś się z przemocą, w rodzinie, możesz zauważyć u siebie objawy PTSD, takie jak ciągłe zwracanie uwagi na otoczenie, napięcie nerwowe, potrzebę utrzymywania kontroli, nadmierną czujność czy przesadne reakcje lękowe. „Nadmierna czujność” oznacza stan, w którym nawet na chwilę nie osłabia się swojej gotowości do obrony fizycznej lub emocjonalnej. Osoby nadmiernie czujne ustawicznie obserwują swoje otoczenie, wypatrując zagrożenia i czując, że zawsze muszą mieć nad sobą całkowitą kontrolę. Z kolei O „przesadnej reakcji lękowej” mówimy wtedy, gdy ktoś na przykład podskakuje, słysząc niespodziewany odgłos lub czując czyjś dotyk. Takie objawy mogą powstrzymywać lub czasami nawet całkowicie blokować odczuwanie pożądania lub przyjemności seksualnej.


Przykład: Piotr pojawił się na terapii, narzekając na niski popęd płciowy i problemy z utrzymaniem erekcji.


Piotr nie jest w stanie także położyć się i szybko zasnąć. Nie potrafi się całkowicie odprężyć. Zwykle bębni palcami po stole albo nerwowo porusza nogami. Ciężko jest mu czerpać przyjemność z kontaktów seksualnych, ponieważ ma poważne kłopoty z odprężeniem się i otwarciem na dotyk.


Kiedy Piotr był młodszy, problemy te nie nękały go tak często, jego popęd płciowy był silniejszy, a erekcje pojawiały się spontanicznie. Teraz jednak, kiedy jest starszy, jego ciało nie reaguje na bodźce seksualne jak kiedyś. Aby osiągnąć erekcję, Piotr musi się rozluźnić i skupić na przyjemnych wrażeniach. Jednakże zaufanie drugiej osobie i odprężenie się sprawiają mu poważne kłopoty.


Kiedy Piotr analizuje swoje trudności związane z seksualnością i odprężeniem się, zaczyna wracać pamięcią do czasów dzieciństwa. Jego ojciec często bił matkę, a czasami także samego Piotra. Kiedy ojciec pił poza domem, Piotr nie był w stanie zasnąć. Kiedy był w domu, wówczas było to możliwe.


Piotr pamięta, że zamiast iść prosto do łóżka, często chodził po swoim pokoju tak długo, aż się tym zmęczył. Piotr pamięta też, że jego matka „nigdy nic spała” i „przez cała. noc czuwała”. Nawet teraz, wiele lat po rozwodzie, matka Piotra wciąż nie potrafi zapaść w głęboki sen.


Wczesne doświadczenia Piotra były chaotyczne i niebezpieczne. Takie środowisko rodzinne nic dawało mu możliwości odprężenia się i znalezienia bezpieczeństwa zarówno w swoim otoczeniu, jak i w swoim ciele. Teraz, gdy jest starszy i seks zaczał schodzić na drugi plan, niezaspokojona potrzeba spokoju i bezpieczeństwa daje o sobie znać.


Przyjrzyj się teraz tej części rozdziału 2., w której omówiłam techniki relaksacyjne i uspokajające. Przeczytaj ponownie opis ćwiczenia opartego na „pływaniu” (strona 68), w którym wyobrażasz sobie odprężenie podczas leżenia na ziemi bądź też podczas bezpiecznego unoszenia się na wodzie. Jeżeli jesteś osobą nadmiernie czujną, takie wyobrażenie będzie budziło w Tobie silny lęk.


Badacze analizujący zespół szoku pourazowego odkryli, że nawet pojedyncze traumatyczne zjawisko może zmienić reakcje chemiczne mózgu. W czasie takiego przeżycia organizm automatycznie przechodzi w stan „walki lub ucieczki”: serce zaczyna bić szybko, źrenice ulegają zwężeniu, a do mięśni zaczyna dopływać większa ilość krwi. W przypadku PTSD taka reakcja pojawia się w odpowiedzi na bodziec choćby nieznacznie przypominający okoliczności wystąpienia traumatycznego przeżycia. Osoby cierpiące na to zaburzenie mogą nawet nie pamiętać samego wydarzenia ani nie wiedzieć, co wywołuje u nich tak szkodliwą reakcję (van der Kolk et al., 1996).


Przykład: Jan, który w dzieciństwie i okresie dorastania był izolowany, bity i terroryzowany przez swojego ojca, napisał w kwestionariuszu oceny, że jego dzieciństwo było szczęśliwe. Nigdy się nie ożenił. Nigdy nie sądził, że zdarzy mu się coś przyjemnego. Zawsze zauważał w swoim otoczeniu wyłącznie zdradę i zagrożenie. Nawet teraz, kiedy jego ojciec jest już słaby i przebywa w domu starców, Jan jest przekonany, że zła energia ojcowska wciąż go otacza i jest w stanie mu zaszkodzić.

 

komentuj









































autor:


komentarze: (1 - 1)

czytaj wszystkie komentarze:  »
# 12011.08.27, 09:07

Całkiem Anonimowa
Wspaniały artykuł! Niestety jest o mnie. Dlatego nie potrafię poradzić sobie w życiu. Czuję się bezwartościowa. Nieprzydatna. Nie doceniam swoich możliwości. Zapadam się w depresję. Chodzę na terapię grupową i indywidualną niemal rok ale nic się nie zmieniło. Mam wrażenie, że tracę tam czas. Mam coraz mniej sił by żyć a wychodzę z traumatycznego związku z człowiekiem, który mnie bił, poniżał, wyzywał a przy ludziach kreował się na zakochanego, szanującego etc. Przemoc nadal jest. Przemoc psychiczna. A ja naprawdę nie wiem jak żyć dniem codziennym. Kiedy skończy się moje cierpienie.

podobne artykuły

Kurs samoświadomości seksualnej: Spotkania Rogatego Boga i Potrójnej Bogini
Wraz z Latem we Wrocławiu rozpoczyna się już szósta edycja popularnego cyklu spotkań-warsztatów dla mężczyzn i kobiet.
 
Mój apel do Ciebie, Seksualna Istoto!
Urodziłam się jako istota seksualna. Ty też. Może słyszałaś/-eś, że seksualność to coś złego, brudnego, grzesznego, że trzeba ją ukrywać i że trzeba się jej wstydzić. Ja Ci mówię, że wraz ze swoją seksualnością jesteś idealna/-y. Nie musisz nic zmieniać! Ja przyjmuję i szanuję Twoją seksualność.
 
Spełniam swoje marzenia! Dziękuję!
Tak bardzo, bardzo się z tego cieszę! Przypomniałam sobie o marzeniach sprzed blisko 10 lat i nagle okazało się, że - spełniłam je w tym roku! Dzięki Wam! :) Co więcej - spełniłam kilka dodatkowych. :)
 
Hollywoodzki „seks”, czyli przemoc i poniżenie
Dlaczego ”walenie i pieprzenie”, dlaczego przemoc i poniżenie tak dobrze sprzedają się pod przykrywką erotyki?
 
Całkowita kontrola nad kobiecą seksualnością
W czasach pokoju i dobrobytu zarówno przyjemność, jak i macierzyństwo były kwestiami osobistymi, intymnymi doświadczeniami, do których zachęcano i które chwalono. Poeci pisali o kobiecych orgazmach, o ”muszelkach” czy innych ”różanych pączkach”, a malarze i rzeźbiarze przedstawiali je w swoich dziełach.

Ale jak tylko nadchodził kryzys - polityczny, ekonomiczny, religijny albo wszystkie jednocześnie - i w społeczeństwie zaczynał panować strach, pierwszym symptomem tego, że zbliżają się konserwatywne rządy autorytarne, była zmiana w postrzeganiu kobiet. Nawet nie praw kobiet, ale ich pozycji. Słowa stają się bardziej wulgarne.
 

najnowsze artykuły

Czy chcesz, żeby on kojfnął w łóżku? „Zapładniacze” bez recepty, „reproduktorki” bez antykoncepcji – róbcie dzieci za wszelką cenę!
seksualność kobiet » mówię: nie!
Czy chcesz, żeby on kojfnął w łóżku? „Zapładniacze” bez recepty, „reproduktorki” bez antykoncepcji – róbcie dzieci za wszelką cenę!
komentarze (1)
Zaburzenia erekcji są aż nazbyt często oznaką poważniejszych schorzeń, o czym się zapomina, traktując także mężczyzn przedmiotowo.
 
Pigułka po - ostatnie chwile, aby ją kupić bez recepty. Tylko do 22 lipca 2017
seksualność kobiet » wiadomości
Pigułka po - ostatnie chwile, aby ją kupić bez recepty. Tylko do 22 lipca 2017
Dziś i jutro ostatnie dwa dni pigułki po. Od niedzieli będzie ona dostępna tylko na receptę. Życzymy, abyście trafiali i trafiały do życzliwych lekarzy ”bez sumienia”. :P
 
Jak dopieścić partnera? Powiedz mu, że uwielbiasz...
seksualność kobiet » artykuły
Jak dopieścić partnera? Powiedz mu, że uwielbiasz...
komentarze (1)
Co to za człowiek? Jakie są jego fantazje? Jakie są jego marzenia? Co lubi w łóżku? Czego chce doświadczyć? Czy ujawnił Ci swoje tajemnice?
 
Cycki w porno i cycki w tramwajach, czyli moje życie bez stanika
seksualność kobiet » moje ciało
Cycki w porno i cycki w tramwajach, czyli moje życie bez stanika
komentarze (3)
Moje życie bez stanika jest takie samo, jak ze stanikiem, tylko, ku własnemu zdziwieniu, mogę teraz swobodniej oddychać.
 
Dlaczego Twoja dziewczyna zmienia się w jędzę?
seksualność kobiet » artykuły
Dlaczego Twoja dziewczyna zmienia się w jędzę?
komentarze (3)
Heteroseksualni mężczyźni powinni sobie zadać pytanie: „czy chcę mieć za żonę Boginię czy jędzę?”
Bo fizjologia nie przewiduje dla kobiet stanów pośrednich.
 






zobacz też

”Voca i Karo o seksie gadajo”: Czy można żyć bez masturbacji?

Sonda

Jestem
  • Kobietą
  • Mężczyzną
  • Inne

zobacz wyniki »
subskrybuj nasz newsletter