Przekonania o rozmowach o seksualności

Seks się uprawia, to lepsze niż gadanie o nim. Takie rozmowy są erotomańskie. To jest za intymne. Można rozmawiać, ale tylko z partnerem. Ty też w to wierzysz?

1. Seks się uprawia, to lepsze niż gadanie o nim

Czy to samo powiesz 13-letniej córce, która Ci oświadczy, że chce przeżyć swoj pierwszy raz? Czy może jednak usiądziesz z nią gdzieś w kąciku i jednak pogadasz o tym, dlaczego akurat teraz i dlaczego w tak młodym wieku? A widzisz – jednak są sytuacje, w których nie tylko można, ale wręcz trzeba rozmawiać o seksie. Seks jest powiązany nie tylko z instynktem, ale też z emocjami i (nie)odpowiedzialnością. Żeby był przyjemny i bezpieczny, trzeba o nim dużo wiedzieć. A jak się dowiedzieć, kiedy nie można o tym rozmawiać?

2. Tylko sfrustrowane osoby rozmawiają o seksie, bo im go brakuje

To przekonanie chyba jeszcze z czasów Freuda. Jasne – matki rozmawiające z córkami, ojcowie z synami, koleżanki ze sobą, edukatorzy seksualni w szkołach, ginekolodzy i seksuolodzy rozmawiający ze swoimi klient(k)ami – niezłe grono frustratów. Kochankowie prowadzący intymne rozmowy czy przyjaciółki wybierające w sklepie gadżety erotyczne też są sfrustrowane? Żeby o seksie się czegoś nowego uczyć – trzeba rozmawiać i wyciągać wnioski. A do tego potrzebni są rozmówcy. Czy uważasz, że „prawdziwi kierowcy” nie rozmawiają o prowadzeniu, oni po prostu jeżdżą? A może tylko „sfrustrowane kobiety” rozmawiają o modzie? Bo te niesfrustrowane – po prostu kupują ubrania i je noszą?

3. To jest zbyt intymne

Miłość też jest bardzo intymna, a jednak rozmawiamy o uczuciach. Każdy zna swoje granice i wie, ile chce powiedzieć na forum, a ile powie tylko komuś bardzo bliskiemu, kogo kocha (mamie, przyjaciółce, siostrze, partnerowi). Podobnie może być z seksualnością. Uczymy się w szkole o budowie narządów płciowych, owulacji i miesiączce. Rozmowa o seksualności czy seksie to nie zawsze są intymne zwierzenia! Seks w sztuce – czy to nie jest temat do kulturalnej rozmowy na przyjęciu? Poezja erotyczna – przecież jest nawet w podręcznikach szkolnych! Wtedy rozmowa „o seksie” to rozmowa o wierszu Andrzeja Bursy czy Rafała Wojaczka albo o filmie Almodovara, ale niekoniecznie o tym, co ostatniej nocy robiłaś ze swoją dziewczyną.

4. Nie ma ładnego języka, więc mówiąc o seksie będę musiał(a) posługiwać się wulgaryzmami

Właśnie, czy naprawdę chcesz, żeby wtedy, kiedy naprawdę trzeba będzie porozmawiać o szczegółach – z kochankiem lub u ginekologa – zabrakło Ci słów i język się poplątał? Jeśli nie, to ćwicz! Ćwicz rozmowy o seksualności, gdy tylko możesz. Wtedy tego języka się nauczysz. Bo on istnieje, trzeba go tylko zacząć używać.

5. O tym można rozmawiać tylko z partnerem/rką

Jeśli Ty możesz rozmawiać o seksualności tylko z partnerem/rką, to Twój wybór. Nie każdy jednak tak czuje i uważa. Kiedyś być może przyjdzie taki czas, gdy przyjaciółka zapyta Cię, co to jest orgazm albo Ty z kolei poczujesz potrzebę zapytania swojej koleżanki o to, jaki jest seks po porodzie. Czy twój partner może Ci opowiedzieć o doświadczeniach Twojej płci? O pewnych doświadczeniach można porozmawiać tylko z określoną płcią. Więc jeśli kiedyś będziesz ciekawa tego, co czują inne kobiety – będziesz zmuszona zapytać o to jakąś kobietę (no, chyba że tak się szczęśliwie składa, że jesteś lesbijką).

6. Takie rozmowy są bezwstydne i nieprzyzwoite

Takie rozmowy są po prostu konieczne, mogą być też miłe, zabawne i dobre. Osoby nie rozmawiające o seksualności są jak błądzący we mgle. Być może wiele osób krępuje się, gdy na forum pojawia się jakiś temat dotyczący seksualności, ale żebyśmy się nie pokaleczyli, czasem po prostu trzeba o tym porozmawiać. Jeśli sam(a) uważasz, że o tym nie należy rozmawiać – rób, jak chcesz. Ale nie zabraniaj innym. Myślę, że tylko chora wyobraźnia może komuś podyktować taki wniosek, że rozmowa o antykoncepcji, poezji erotycznej czy pozycjach seksualnych dobrych dla kobiet w ciąży – może być nieprzyzwoita. Bo na pewno jest bezwstydna. Tak, ci którzy o seksie rozmawiają, raczej się nie wstydzą ani tego, że o nim mówią, ani tego, że go uprawiają, ani tego, że o nim myślą.

7. Takie rozmowy są erotomańskie

A takie stwierdzenia padają chyba tylko z ust osób zazdrosnych o to, że niektórzy potrafią bez skrępowania mówić o seksualności i że niektórzy z tych niewstydzących się mają wielką radochę, gdy prowadzą gorące i pieprzne rozmowy przez telefon. :)

Zobacz też

Rozmowy o intymności

Lingwistyka cipkowego języka

komentarze (1 - 1)

czytaj wszystkie komentarze: »

# 1

2011.11.06, 20:31

Wtrącalska

. . . rozumiem, że nie to jest głównym wątkiem, ale zahaczyłaś o pewną drażliwą kwestię ;)

Jakoś tak mi się obiło o uszy i oczy, że panuje takie powszechne przekonanie: kobieta zawsze wie, jak dotykać drugą kobietę, bo przecież zna kobiece ciało. Ach, no i że kobiety z natury swej są gadatliwe i skłonne do omawiania problemów.
Tymczasem po niesatysfakcjonującym seksie, zamiast rozmowy- bo nie wiadomo, czy wypada, bo nie wiadomo, jaką nomenklaturą się posługiwać- zostaje miejsce już tylko na rozczarowanie i frustrację: 'to co ze mnie za kobieta, skoro nie potrafiłam dać rozkoszy drugiej kobiecie?'

Podkreślmy zatem z całą mocą: co kobieta, to inne ciało i inne emocje! Mogą być podobne, mogą być nawet bardzo podobne, ale nie są takie same.
To, że znamy swoje ciało, oznacza mniej więcej tyle, że poznałyśmy jego reakcje na nasz własny dotyk oraz dotyk osób, z którymi miałyśmy do czynienia do tej pory. Nie możemy mieć pewności, jakich doznań dostarczy nam ono w przyszłości- a cóż dopiero mówić o ciele innej osoby!

Pozwolę sobie na gorący apel: dziewczyny, rozmawiajcie ze sobą!!!
Opowiadajcie o swoich odczuciach, oczekiwaniach, upodobaniach, obawach, uczuciach, reakcjach, pomysłach, fantazjach, doświadczeniach, doznaniach, wątpliwościach, potrzebach!! Mówcie do siebie i słuchajcie się nawzajem, bo nikt tego za Was nie zrobi!
Aż chciałoby się powiedzieć: satysfakcja gwarantowana. . . ;o)

podobne artykuły

Pokój 301, czyli sabat czarownic przy kawie
Studia dla wielu młodych osób to pierwsze wyrwanie się spod skrzydeł rodziców, nowe znajomości, nowe doświadczenia. Taką osobą byłam też ja. Duże miasto z akademicką atmosferą, czysto „szkolne” zauroczenia w koledze z grupy, szalone imprezy (nie tak liczne, jak stereotypy o niepracujących studentach głoszą, bo kierunek niełatwy) - mnie i moje współlokatorki z różnych stron Polski i nie tylko wciągnęły od początku.

Rozmowy o intymności
Ponoć język polski w ogóle się nie nadaje do tego, żeby rozmawiać o seksie i intymności. Bo brzydki, wulgarny albo infantylny. Bo brakuje ładnych słów, ładnych określeń. Czy naprawdę tak jest, czy po prostu to tylko wymówka, żeby nie rozmawiać z nikim i o niczym? Ani w szkole, ani w domu, ani w łóżku z własnym partnerem/ką? Żeby nie mówić o oczekiwaniach, antykoncepcji, o tym, co nas podnieca, czego się boimy. Dlatego, że już w dzieciństwie zostaliśmy nauczeni, że seks jest zły. Dlatego, że jako grzeczne dziewczynki wiemy, że o tych sprawach się nie rozmawia.

Lingwistyka cipkowego języka
W ciągu ostatnich lat wielokrotnie słyszałam, że tego języka nie ma. Ba, sama niegdyś też tak uważałam. Dopóki nie zaczęłam mówić. A kiedy już zaczęłam mówić, okazało się, że właśnie ten język jest!

Dolne Partie - musical intymny
Kobiecy Weekend ze spektaklem Dolne Partie - najbliższy weekend, 28-29 sierpnia 2010, Warszawa. Zapraszamy naszych widzów już od godziny 17:00 na SCENĘ WSPÓŁCZESNĄ do budynku Starej Prochowni na wernisaż multimedialny, projekcję filmu dokumentalnego, instalację plastyczną oraz koncert intymny. Całość stanowić będzie swego rodzaju ”intymny labirynt”, przez który każdy z widzów będzie musiał przejść, aby dotrzeć do punktu kulminacyjnego, czyli spektaklu ”DOLNE PARTIE - musical intymny”.

Moja Wagina ma sto imion
Moja Wagina ma sto imion. Ale były czasy, kiedy nie miała żadnego. Bardzo ją kochałam, i bardzo się martwiłam, że nie mogę tego nikomu powiedzieć, bo nie używam żadnego słowa, żeby ją nazywać. Uważałam, że każde jest brzydkie. Że nie mogę jej nazywać cipką, pochwą, waginą – bo te słowa brzmią tak przeraźliwie zimno i okrutnie. A ona jest taka delikatna, jak płatki kwiatów i do niej trzeba podchodzić z czułością. Nie wolno mówić „pochwa”. Pochwa to przecież futerał na miecz, a ja mojej pochwy nie mogę skaleczyć.

dział: artykuły

komentuj

komentarze (1 - 1)

podobne artykuły

najnowsze artykuły

najnowsze komentarze

zobacz też

sonda

warto wiedzieć