Trójkąt • komentarze • seksualność kobiet

komentowany artykuł:

Trójkąt
Ten temat przeplatał się w naszym związku już od dłuższego czasu. I nawet teraz, po fakcie, kiedy skoczyłam na głęboką wodę, za koło ratunkowe mając jedynie jego zapewnienia, nie rozumiem co nim kierowało, co kieruje nim nadal. Być może zrozumienie jego pragnień przerasta moje możliwości, być może mężczyźni są bardziej skomplikowani niż nam się wydaje? Jednak wiem jedno, on o moich pragnieniach wie więcej niż ja sama...

czytaj komentowany artykuł »

komentuj

komentarze: (39 - 1) / 39

# 39

2012.02.17, 11:58

Gunia

@Rafał: Znam to, kiedyś mieszkałam w maleńkiej klitce w 3 osoby i nieczego mi nie brakowało, potem przeprowadziłam się do 60-metrowego mieszkania w dwie, ale chciałam więcej, teraz mieszkam w 1 50-metrowym domu z średnio dużym ogrodem, ale jeśli mi się urodzą dzieci to chcę mieć dom cn. 3 00 metrów i z dwa hektary ogrodu. Kurcze, było mi się nie ruszać z tamtej klity! Laboga, już za późno! Ale ty masz jeszcze szansę, zostań tam gdzie jesteś, bo to się nigdy nie kończy ;-)

# 38	2012.02.17, 11:55
fiutomanka	Rafał, w jakim sensie coś jeszcze?

# 37	2012.02.17, 07:44
Rafał	też mi sie to marzy ale zdaje sobie sprawe że jak trójkąt to zaraz bede chciał cos jeszcze wiec dziękuje -ALE NIE!!!!

# 36

2012.02.14, 18:12

fiutomanka

Bardzo ciekawy temat.

Co do szanowania się - krótka piłka: Gdy mężczyzna marzy, albo i opisuje swoje zabawy z dwiema kobietami, to się nie nazywa, że robi za materac i że te kobiety go poniżają.

Trochę jedynie dręczy mnie kwestia prezerwatywy. Kobieta była tak uległa, że nie zażądała użycia prezerwatyw. Czy to wchodzi jeszcze w zakres "uległości/poniżania się z wyboru", które jest po prostu praktyką umilającą seks?Czy może to już poniżenie niezdrowe?

Też jestem ciekawa takiej rzeczy - czy partner bohaterki nie chciał później czegoś w zamian? Ja się zawsze obawiam sytuacji niesymetrycznych: Żeby nie było to wpuszczenie w poczucie obowiązku odwzajemnienia.

# 35

2012.02.14, 10:04

Gunia

Długo w nocy myślałam o tym szanowaniu się i doszłam do znośnej dla mnie definicji, którą chcę się z wami podzielić. Otóż, szanująca się kobieta sięga po wszystko co najlepsze i ze wzgardą depcze wszsytko, co nie jest dla niej dość dobre ;-) Według tej definicji każda sama ustala granice. To moim zdaniem najlepszy układ. I wyklucza to wstrętne ocenianie, bo przy takim rozumieniu szanowania się, ciężko jakimś życzliwym, porządnym panienkom z zewnątrz stwierdzić, że ktoś się nie szanuje.

# 34	2012.02.14, 09:23
V	""Ty, feministka, chcesz sie przespac z gosciem, ktory traktuje cie jak kolejne mieso do zaliczenia? W takim razie jestes zwykla dziwka"" - O mamusiu, nie ma jak to "autorytety", które powiedzą Ci, kim naprawdę jesteś. :( Smutne. . .

# 33

2012.02.14, 01:44

toni

@Sabo - w tekście nie ma mowy o upodleniu, tekst wyraźnie sugeruje że cała sytuacja odbyła się w atmosferze wzajemnego szacunku, zrozumienia i realizacji wspólnych fantazji, akurat tu te fantazje się uzupełniały, myślę że cała trójka doskonale rozumiała zasady gry. Wracając do upodlenia, mam wrażenie że bardzo uogólniasz. Równie dobrze możesz powiedzieć że grupka dzieci bawiących się w dom to już rodzina, lub grupka chłopców bawiących się w wojnę to żołnierze, czy nazwać dziewczynkę bawiącą się lalką, matką. Jest różnica między brakiem szacunku jako takiego a jego eliminacją na potrzeby własnych fantazji. Jedno to zabawa, drugie poważny problem. Zawsze uważałam że feminizm służy kobiecej swobodzie wyrażania siebie tak więc dyskryminacja kobiety, która idzie za własnymi pragnieniami, oczywiście w sposób cywilizowany i racjonalny, jest adekwatna do dyskryminacji kobiet przed nadejściem feminizmu. Przecież o to w tym właśnie chodzi, żeby zyskać swobodę wyrażania siebie, kobiety radykalnie zaznaczające swój feminizm korzystają z tej właśnie swobody na rzecz zła z którym walczyły. Stają się takie same jak mężczyźni ubezwłasnowolniający kobiety. Nie można popadać ze skrajności w skrajność. Radykalne autoograniczanie własnych potrzeb, pragnień, zachowań przez kobiety na rzecz ideologi feministycznej to niszczenie tejże ideologi. :)

# 32	2012.02.14, 01:37
rosa	A tak ogolnie to dyskusja nam idzie wspaniale, i to nawet bez trolli:)

# 31

2012.02.14, 01:34

rosa

@V: Artykul juz czytalam. Podkresle jeszcze raz, ze nie mam nic do doswiadczen autorki. Rownie dobrze ktos moglby sie przyczepic do moich. Autorka lubi pasywna role (o to chodzilo mi z tym "materacem"), ma swietne orgazmy, ja jej najwyzej pogratuluje. Osobiscie marzylam o zostaniu kochanka Pierwszego Sekretarza Polnocnej Korei:) Jak pisalam, kazdemu jego porno i nie chcialabym byc za to skrytykowana.
Moje pytanie postawilam dlatego, bo jestem dusza gawedziarska i lubie sie dzielic wszystkimi fajnymi doswiadczeniami, a seksualne byly jednymi z najfajniejszych;) To, ze koscielnie nastawiona frakcja nie bedzie zachwycona, moglam zalozyc z gory. Zabolala mnie natomiast reakcja kilku osob, ktorych zdanie bardzo sobie cenie. "Ty, feministka, chcesz sie przespac z gosciem, ktory traktuje cie jak kolejne mieso do zaliczenia? W takim razie jestes zwykla dziwka"- uslyszalam i zaczelam sie zastanawiac, czy w tej opinii nie bylo ziarnka prawdy. Gdy mam ochote, zazwyczaj ja realizuje. Moja kolekcjonerska pasja i ustalanie zasad do kazdego przydadku jest troche meczace, poza tym wydaje mi sie troche niebezpieczne.
@Sebo: nie moge sie powstrzymac i doleje oliwy do ognia. Sa feministki tkwiace w niezdrowych zwiazkach. Sa zachwyceni feminizmem faceci, obmacujacy na imprezach kolezanki po pijanemu, o czym swojego czasu pisala Anna Zawadzka. Znalazloby sie tez troche udajacych orgazmy. Albo w ogole wrogich seksualnosci. Zawsze moga sie spotkac z wyrzutem takim, jak ja powyzej. Ze swoja postawa wspieraja patriarchat. Szczerze? Nie wiem czy slusznie. Szukam i bladze:)

# 30	2012.02.13, 23:28
kama	@Sabo- jeśli szacunek jest w związku na porządku dziennym, to odrobina "poniżenia" podczas seksu na pewno nie zaszkodzi, zwłaszcza, jeśli gwarantuje to obopólną satyfakcję;)

# 29	2012.02.13, 22:59
Sabo	V: "I na koniec - wybaczcie - ale nie mogę się postrzymać: czy feministka, która lubi w łóżku słyszeć "ty kurwo, ty suko" - jest gorszą feministką? :P". Faktycznie, to bardzo zdrowe dać się upodlić. Szczyt wyzwolenia! Żenujące.

# 28

2012.02.13, 22:44

kama

@Rosa-moim zdaniem "materac" bardziej przypomina żona, gdy jej mąż egzekwuje od niej obowiązek małżeński, udająca orgazm, żeby mieć ten niesatysfakcjonujący akt jak najszybciej za sobą! Jest uprzedmiotowiona, bierna i służy swojemu mężowi jak materac. Takich kobiet wśród nas jest całkiem sporo.
Co do szacunku, to najważniejsze, żebyśmy go czuły przede wszystkim same do siebie! Jeśli ostre pieprzenie choćby z całą drużyną piłkarską nie podkopuje mojego poczucia własnej wartości to jest ok :)
Jedynym słabym punktem jak dla mnie jest faktycznie brak gumki;)

# 27	2012.02.13, 22:44
V	XY - a co do prezerwatywy, też mnie to uderzyło, gdy czytałam tekst po raz pierwszy.

# 26

2012.02.13, 22:28

@Rosa - Specjalnie dla Ciebie dodałam jeden link pod tekstem. :)

@Sabo - A mi się wydaje, że feministka nie będzie marudzić ani oceniać innej kobiety, ani też naprawadzać ją na "dobrą drogę", gdy ta opowiada o swoich doświadczeniach seksualnych.

Seksualność jest oderwana od jakiejkolwiek ideologii, a jeśli nie jest - jest źle. Nie możemy oceniać naszych seksualnych pragnień w tych samych kategoriach, w których oceniamy programy antyprzemocowe. Własne łóżko to nie miejsce do uprawiania polityki równościowej, tylko do uprawiania satysfakcjonującego seksu!

Proponuję Ci, żebyś sięgnęła np. po książki feministki Nancy Friday, która z szacunkiem i bez oceniania odnosi się do kobiecych fantazji seksualnych i różnorodnych zachowań.

Ja nie mam zamiaru cenzurować tekstów, zmieniać języka, którym kobiety piszą, bo ja chcę na tym portalu pokazywać różnorodność kobiecych pragnień i doświadczeń i sposóbów mówienia o tym. Nie wszystkie jesteśmy feministkami, ja jestem, dlatego też o tę różnorodność dbam jeszcze bardziej. Tu nie ma jedynego schematu "prawdziwej kobiety", "prawdziwej lesbijki", czy "prawdziwej feministki". I nie będzie.

Jestem szalenie wdzięczna autorce, że podzieliła się swoim doświadczeniem! Bardzo się cieszę, że ten tekst się tu pojawił. Można się czepiać wielu rzeczy (niekoniecznie w tym tekście, w ogóle w życiu lub na tym portalu), ja uważam, że warto docenić plusy i przymknąć oko - jeśli w ogóle są jakieś minusy. Żadna z nas nie jest chodzącym ideałem, nasze życie, nasz seks i nasze artykuły nie muszą być absolutnie prefekcyjne. O wiele bardziej cenimy sobie naszą waginistyczno-feministyczną autentyczność, dajemy sobie prawo do pomyłek, błądzenia i bardzo nam z tym dobrze!

I na koniec - wybaczcie - ale nie mogę się postrzymać: czy feministka, która lubi w łóżku słyszeć "ty kurwo, ty suko" - jest gorszą feministką? :P

# 25

2012.02.13, 22:23

"W podtytule portalu widnieje "feministyczny", a w tekście takie cuda: "facetów chcących oddać swoją partnerkę innemu", "ja miałam być daniem głównym", "potrafili się mną podzielić". Uprzedmiotowienie kobiety. Szacunku dla siebie i względem siebie nawzajem w zdrowym związku autorka tekstu i jej partner muszą się jeszcze trochę pouczyć. "

No i wniosek z tego taki, że kobieta z "poprawności tradycyjnej" powinna wpaść w "poprawność feministyczną", więc z ograniczeń nakładanych przez społeczeństwo powinna sobie sama na siebie nałożyć okowy cnoty i nie prosić "kochanie, rzuć mnie na łóżko i weź mnie jak tylko będziesz miał ochotę", bo to "nie wypada", bo jest feministką? Bzdura.

# 24

2012.02.13, 21:57

@Rosa - "gdzie feministka ma postawic granice? jakich kryteriow sie trzymac, by byc pozniej zadowolona z siebie?" - a co to za pytanie. Dla mnie przypomina ono: "gdzie (prawdziwa) lesbijka/kobieta ma postawić granice"?

Halo! Jesteśmy po pierwsze sobą, ideologia - nie ważne czy feministyczna, czy nie - jest absolutnie wtórna i nigdy nie sugerowałabym ludziom, a już szczególnie feministom :), że swoje decyzje czy emocje podporządkowywały jedynemu słusznemu porządkowi.

A co ze stwierdzeniem, że ile jest kobiet - tyle feminizmów? - Dla mnie to chyba podstawa feminizmu.

Feminizmy są różne, począwszy od różnych fal historycznych, poprzez różne kultury itp. Wszędzie jednak chodzi o to, żeby kobieta (czy szerzej: człowiek) była podmiotem, a nie przedmiotem. Wkładając się w ramy ideologii, w szufladkę "prawdziwej feministki", stajesz się przemiotem, nie podmiotem.

Jestem feministką i mogę wszystko. Sama ustalam własne granice według mojego osądu, rozsądku, sumienia, poczucia właściwości - jakkolwiek to nazwać, chodzi po prostu o to, że zachowuje się zgodnie ze sobą, nie robię niczego, czego nie chcę, robię to, co chcę. Nie mam absolutnie żadnego problemu z ideologią. I nie uważam, że trójkąt, chęć bycia zerżniętą, poniżoną, upokorzoną - w ramach relacji seksualnej - jakoś od feminizmu odstaje. W łóżku nie ma czegoś takiego jak poprawność polityczna. No, chyba że nie lubicie, jak Wasi partnerzy/partnerki mówią do Was: ty kurwo, ty suko, ty zdziro - ale mnóstwo kobiet to lubi! Czy mają z tego zrezygnować tylko dlatego, że są feministkami? :)

# 23

2012.02.13, 21:28

Gunia

@rosa: A propos szanowania się, to uważam, że jego tradycyjne rozumienie nie zgadza się z wyzwoleniem kobiet. Mnie "szanowanie się" zawsze kojarzyło się z ograniczeniem i zniewoleniem, już jako mała dziewczynka słyszałam ciągle, że szanująca się panienka nie odda kopniaka koledze w szkole, nie przeklnie, nie złości się o "byle co", potem było już tylko gorzej. Aby "się szanować" musiałabym zostać prawdziwą damą z dawnych dobrych czasów, która miała tak ograniczoną możliwość manewru, że to czy była szanowana w 99% zależało od czynników zewnętrznych (urodzenia, i tego czy mężczyźni, pod których była opieką zechcieli ją szanować, czy nie). Otóż szanując się nie mogę zrobić prawie nic z tego, na co ja mam ochote i co mnie się podoba, a wyłącznie to, co podoba się innym. Pod tym zwględem bycie "materacem" jest dla mnie tylko maleńkim obniżeniem statusu :-(

Do tego mój małżonek ma taki sam pogląd na sprawy i tak mnie "szanuje" w łóżku, że czasem naprawdę mam ochotę się "zeszmacić". Ale jakbyśmy już mieli mieć trójkąt i on by z tym drugim umówił się na 0 analu, to niech już lepiej zostanie tak jak jest. . .

# 22

2012.02.13, 21:10

rosa

@Sabo: wiesz, po przeczytaniu tego artykulu tez mialam mieszane uczucia. Mieszane, bo skomentowalam tu juz lepsza "perelke" mowiaca o tym, ze te dzisiejsze dziewuchy to nawet inicjuja seks, poza tym mamy dzisiaj wzor kobiety pewnej siebie i samczej, co spowoduje oczywiscie zaglade. Jednoczesnie to przezycie danej bohaterki, ktora najwyrazniej lubi zamienic sie w materac, ale to jej porno. Nie takie fantazje sie juz miewalo;)

Chociaz ostatnio dreczy mnie rzeczywiscie powaznie pytanie: gdzie feministka ma postawic granice? jakich kryteriow sie trzymac, by byc pozniej zadowolona z siebie?

# 21

2012.02.13, 20:38

Gunia

@Sabo: Akurat w seksie nadmierna poprawność polityczna to prawdziwy party killer. Feministyczny, nie znaczy, że trzymamy kolana nerwowo zaciśnięte i każemy facetom płaszczyć się aby móc choć spojrzeć na te cuda, to jest matka Polka. Wyzwolenie to także pozwolenie sobie na więcej w seksie, bohaterka historii najwyraźniej była zachwycona sytuacją, więc nigdzie się nie sprzeniewierzyła szacunkowi do siebie. To już mniej szacuknu dla siebie mam ja, która od sześciu lat nie potrafi powiedzieć mężowi, że to co robimy w łóżku to straszne nudy ;-)

# 20

2012.02.13, 20:28

Sabo

W podtytule portalu widnieje "feministyczny", a w tekście takie cuda: "facetów chcących oddać swoją partnerkę innemu", "ja miałam być daniem głównym", "potrafili się mną podzielić". Uprzedmiotowienie kobiety. Szacunku dla siebie i względem siebie nawzajem w zdrowym związku autorka tekstu i jej partner muszą się jeszcze trochę pouczyć. "Empatia"? O czym ta pani pisze? "Dla zażyłych par pewnych swojego uczucia"? Przeczytajcie artykuł jeszcze raz. Mnóstwo w tych słowach niepewności i strachu, braku wzajemnego zrozumienia. "Za koło ratunkowe mając jedynie jego zapewnienia, nie rozumiem co nim kierowało, co kieruje nim nadal", "za każdym razem pojawiały się te same pytania, wszystkie nakierowane na próbę zrozumienia jego zachowań. Na próżno", "ostatecznie do końca nie byłam pewna jego zamiarów, mimo kilku lat związku". . . Tekst wygląda na próbę autorki uporania się z własnymi rozterkami. "Zabawa" - faktycznie trafne określenie. Z dojrzałością nie ma to nic wspólnego. Smutne.

# 19	2012.02.13, 20:26
Gunia	@Voca: Chyba patrzymy na bardzo różne aspekty historii, mnie ich wielką miłość zupełnie przysłoniły jej tragiczne konsekwencje. Może to zboczenie zawodowe, ale miłość (lub sex) co pali i niszczy, jest dla mnie chorobą.

# 18	2012.02.13, 20:17
XY	Zawsze mnie to fascynuje, jak łatwo rezygnuje się z prezerwatywy, wszyscy są tacy pewni. . . Zadbany partner przecież nie może niczym nas zarazić!

# 17	2012.02.13, 20:08
V	A tak w ogóle to gorąco Wam polecam książkę "Puszczalscy z zasadami", która ukaże się już 22 lutego w Czarnej Owcy. :D

# 16

2012.02.13, 20:06

A ja sobie bardzo cenię ten średniowieczny romans i jestem niewypowiedzialnie wdzięczna światu, że jedna z najbardziej zanych historii miłosnych, to historia trójkąta. Czytałam Dzieje Tristana i Izoldy wiele razy. Po prostu to do mnie trafia. Co prawda polska szkoła zrobiła z tej historii popłuczyny, ale zawsze można się oderwać od szkoły. :)

A już najbardziej ujmujące było w tej historii to, że Tristan i król Marek darzyli się gorącym uczuciem. Szkoda, że nie była to historia rodziny poli, no ale trudno, nie można mieć wszystkiego, i tak byli bliscy ideału, sypiając we trójkę w jednym łóżku. Bo miłość to nie Wenus łaskawa, ale lwica na pustyni krwawa, Tygrys niemiłosierna nad błędnym człowiekiem na Kaukazie szalonym karmiła ją mlekiem. . .

# 15	2012.02.12, 17:45
Gunia	Poniższe nie znaczy, że jestem przeciwna tego typu układom, po prostu to jest wyjątkowo tragiczny przykład.

# 14	2012.02.12, 11:20
Gunia	Ja nigdy nie mogłam przetrawić Tristana i Izoldy, to było dla mnie zbyt chore, całe to umieranie z miłości, chyba jednak średniowieczni mieli inną mentalność niż my. A czy mieli się świetnie, to głęboko w to wątpię.

# 13	2012.02.11, 22:55
Nat	Voca, nie zapominaj o mieczu Tristana ;) w sumie - wychodzi czwórka!

# 12	2012.02.11, 22:45
V	A Tristan, Izolda i król Marek lepiej się mieli w trójkącie. :)

# 11

2012.02.11, 18:54

Nat

Życiowo rzecz ujmując, trójkąt jest najmniej stabilnym układem. Nawet w sytuacjach przyjacielskich, kiedy przyjaźnimy się w trójkę, zdarza się zmienność koalicji 2 versus 1. Więź z każdym człowiekiem jest przecież inna, a w układzie trójkątnym sporo energii trzeba stracić na dookreślenie, z kim akurat w tym momencie jest bardziej po drodze. Dlatego trójkąt nie byłby dla mnie dobrą opcją. Prędzej czworokąt. Przytoczę żart, który zgrabniej brzmi po angielsku, ale bot nie przepuszcza: (w knajpie) - chcą podzielić rachunek na troje i wydaje im się, że jest okej, a i tak jedno z nich zgarnęło najwięcej żarcia. - byłem kiedyś w trójkącie i, uwierz, przydarzyło mi się dokładnie to samo.

# 10

2012.02.11, 15:35

konewka

kilka lat temu bawiłam się dobrze w trójkącie, zaproponował go mężczyzna z którym byłam wtedy w takim bardzo luźnym, otwartym związku opartym na seksie i spełnianiu swoich fantazji. Dobrze to wspominam ale chyba tylko dlatego że z A. ani jego przyjacielem P. oprócz przyjaźni, emocji, szacunku do siebie nie łączyło mnie nic więcej, serce mi nie pikało na jego widok ;) W tej chwili, z partnerem z którym jestem (i którego kocham) nie wyobrażam sobie takiego scenariusza. Bałabym się ze naruszy to równowagę między nami - jka każda para mamy problemy - dokładanie do tego możliwej zazdrości, wyrzutów i zalu (które mogłyby sie pojawić) byłoby igraniem z losem ;)

# 9

2012.02.11, 15:34

toni

Zgadzam się z kamą. Przecież jeżeli ludzie od początku racjonalnie ustalają pewne zasady, jak w przypadku tego artykułu, brak seksu analnego, brak więzi emocjonalnej z tym trzecim panem/panią to sami wiedzą na co się porywają. Jeżeli natomiast dorosłe osoby świadomie wchodzą w taki układ, to oznacza że cała trójka tego chce, całą trójkę to w jakiś sposób pociąga, być może Weronika potrzebowała odmiany, być może podobało jej się to że jej partner patrzy, jemu najwyraźniej też się to podobało, przecież to on wyszedł z propozycją. Myślę że w takim przypadku, kiedy wszystko jest oczywiste, nie ma mowy o zdradzie, która przecież polega na odrzuceniu pewnych z góry przyjętych wartości w związku. Jeżeli partnerzy godzą się na taki układ to może z perspektywy kultury i społeczeństwa jest to niemoralne ale w ich własnym świecie, jaki przecież każda para ma, jest to zgodne z ich pragnieniami, potrzebami itp. To wcale nie musi oznaczać potrzeby odmiany, nudy i zniechęcenia, jeżeli takie uczucia pojawiają się w związku to po co taki związek kontynuować? W przypadku Weroniki, wyraźnie widać że taki układ podoba się obu stronom. W tym przypadku ta para może sobie pozwolić na taki eksperyment bez konsekwencji. Jeżeli jedno z nich by się zmuszało dla przyjemności tego drugiego pewnie było by tak jak mówicie, krzywda, żal i rozpad związku, jednak jeśli sytuacja jest oczywista i żadne z nich nie łamie wcześniej przyjętych zasad, nie widzę przeszkód. Co ciekawe w takim układzie kochających się osób, to nie jest seks bez miłości, tu nadal jest bardzo silna więź emocjonalna, miłość i uczucie dwojga kochających się ludzi, to nadal jest bliskość pełna namiętności i intymności a dodatkowe uczucia, o ile układ jest czysty i żadne nie zmusza się dla drugiego, nasilają doznania odczuwane podczas takiej zabawy. :) Co do monogamicznej kultury, myślę że monogamia w przypadku takich zabaw to zbyt dużo powiedziane. Nie mówimy tutaj o życiu z dwiema osobami na raz, nie mówimy o małżeństwie czy miłości, mówimy o seksie grupowym z udziałem par. Wydaje mi się że trwałość związku zależy od dopasowania obu partnerów na różnych sferach i bynajmniej mam tu na myśli słuchanie podobnej muzyki czy też wspólne hobby, choć to oczywiście miłe. Chodzi mi o sposób postrzegania siebie, partnera i świata. Dla mnie to właśnie to mentalne dopasowanie odpowiada za trwałość związku. Jeżeli jedno chce czegoś innego niż drugie to oboje cierpią. Jeżeli oboje mają podobny punkt widzenia to to czy pozwalają sobie na tak śmiałe i daleko idące kroki czy też ograniczają się do eksperymentów jedynie ze swoim udziałem nie ma znaczenia bo oboje czuja się spełnieni a jednocześnie pewni w swoim uczuciu do tej drugiej osoby. . Myślę że w obu przypadkach wszelkie niedopasowania i próby maskowania czy też dostosowania się do osoby, którą darzymy uczuciem są daremne, zwłaszcza w przypadku mężczyzn. Panowie mają większy problem niż my z opanowaniem własnych popędów. Są mniej powściągliwi i bardziej uparci, nawet zaryzykowałabym stwierdzenie, bardziej "prymitywni" w sferze seksualnej. Ich parcie na nowe doznania jest bez wątpienia silniejsze, jednocześnie również czują i pragną więzi emocjonalnej, my za to większy nacisk kładziemy na więź emocjonalną, rzadziej dajemy upust naszej chuci, jednak również mamy fantazje i marzenia. Właśnie dlatego odpowiednie dobranie się już na początku związku jest tak ważne. Ja sama jestem zwolenniczką poznania potencjalnego partnera zanim się zaangażuję. Mimo że chłopak lub dziewczyna pociągają mnie fizycznie, stawiam na racjonalizm w doborze partnerów, miłość i związek z taką osobą wydają mi się znacznie przyjemniejsze. Kiedy rozumie się tą drugą osobę w związku nie ma tzw "spiny", wiemy na czym stoimy. Moim zdaniem to odpowiednia mieszanka wspólnych cech stanowi o trwałości związku, a nie ograniczanie własnych pragnień. Koniec końców nie jesteśmy zwierzętami, potrafimy kontrolować nasze popędy, zarówno panowie jak i panie. Jeżeli kontrolujemy siebie, jednocześnie mamy wspólne pragnienia i potrafimy ustalić pewne zasady, niezmienne i trwałe to uważam że można stworzyć naprawdę stabilny i szczęśliwy związek, którego nei trzeba będzie pilnować, ratować, naprawiać sklejać i zamartwiać się nocami jak rozwiązać jakiś problem. Wszystko jest w nas. :)

# 8

2012.02.11, 11:48

kama

@Vega- piszesz, że taki układ byłby dla Ciebie zdradą, masz oczywiście prawo tak myśleć. Ja natomiast uważam, że zdradą jest wszystko to co nie jest prawdziwą czystą relacją wypływającą z nas i naszego charakteru i dotyczy to wszystkich sfer życia. W każdej zdradzie występuje osoba nieświadoma czyli strona zdradzana, a w omawianym układzie takiej osoby nie ma. Wszyscy od początku, do końca są świadomymi partnerami owego tercetu:) Zresztą kto powiedział, że takie poliamoryczne związki to musi być 2 + 1, a nie na ten przykład 1 + 1 + 1, lub 2 + 2 ;)

# 7

2012.02.11, 08:46

ona

A ja ugryzę temat z drugiej strony i podążając za myślą Voci powiem, że gotowość na seks w większym gronie niż klasyczne 1+1 i umiejętność funkcjonowania potem w związku wymaga czegość, co nasza monogamiczna kultura z nas wypiera. W czym problem? W tym, że chcemy się wyzwolić spod jarzma narzuconej moralności, wyzwalamy się, ale po czasie wraca to w większości przypadków jak bumerang. To dlatego związki się rozpadają. Faktem jest, że to tylko jeden z wielu powodów, dla którego związek może się rozpaść i z perspektywy czasu brak wyłączności czy wierności może na to wpłynąć i stać się jednym z czynników, ale nie musi. Ja osobiście przyjęłam inny model - w związkach nie nastawionych na całe życie razem (co nie znaczy, że niepoważnych) - trójkąty bardzo chętnie. Mam na koncie takie doświadczenia, nie raz i nie dwa razy. W związku typu ten-jedyny/ta-jedyna i do śmierci - wolę nie ryzykować. Oczywiście, że związek może się rozpaść i tak, ale gdybym nawet namówiła na to mojego mało otwartego partnera, to nie chciałabym sobie dokładać dodatkowych powodów. Posłużę się dziwnym porównaniem - jazda samochodem. Ktoś woli nie zapinać pasów, bo jak ma mieć wypadek, to będzie go miał, zresztą pas niczego przecież nie gwarantuje. A ktoś woli pas zapiąć, bo nie zaszkodzi, a może akurat w krytycznej sytuacji pomoże. Żadna z tych dwóch osób nie myśli o wypadku, nie prognozuje tego, wsiadając za kierownicę. Nasza kultura narzuca jednak pewne normy i schematy, pewne rzeczy są naturalne i "normalne", inne są odstępstwami. Odstępstwa nadal są rzadkie, są tabu, więc skąd ma się wziąć umiejętność organizowania sobie życia z takim wyborem? Po co ludzie idą w trójkąty, w swing? Dla zwykłego urozmaicenia, z ciekawości, z chęci odmiany. Próbując nowej potrawy nie wiemy przecież, czy wyjdzie nam na dobre, może się okazać, że stanie się naszą ulubioną, a może wywołać ostrą reakcję alergiczną;) I w tym zgadzam się z Vegą.

# 6

2012.02.11, 00:20

Vega

Toni, rzeczywiście za daleko posunęłaś się w swoich wnioskach co do mnie. Tak, weszłam tu, przeczytałam artykuł. Myślałam, że to opowiadanie, fantazaja, fikcja literacka.
Dla mnie naruszeniem więzi byłoby wprowadzenie trzeciej osoby. Dla mnie to zdrada. Dla MNIE. Piszę o sobie, ze swojego punktu widzenia, to oczywiste. Ale znam też relacje osób, które po czasie żałowały podobnych eksperymentów (długoletnie związki się rozpadły, bo pojawiła się z jednej strony zazdrość o partnera / partnerkę i świadomość, że chce się jednak związku "na wyłączność", ale drugiej stronie tak się spodobało, że chciała kontynuować), i wypowiedzi psychologów / seksuologów na ten temat (nie przytoczę teraz nazwisk). Nasza psychika jest bardzo złożona, nie przewidzimy wszystkich swoich uczuć i reakcji.

Voca, nie wiem, czy to był przytyk do mnie, ale odpowiem. Znów o sobie. Nie postrzegam źle seksualnych eksperymentów. Nikogo w swojej wypowiedzi nie oceniłam. Jesteśmy dorośli i sami podejmujemy odpowiedzialne decyzje. W moim związku dopuszczam eksperymentowanie tylko we dwoje. Jest to świadomy wybór wynikający z mojej znajomości siebie, moich potrzeb i tego, jak postrzegam związek, miłość i wierność dwojga bliskich sobie ludzi. Tyle ode mnie.

# 5

2012.02.10, 23:15

Voca

To ciekawe, jak w naszej kulturze źle postrzega się seksualne eksperymenty. Właśnie czytam książkę o poliamorii, bardzo interesująca rzecz, nagle dowiadujemy się, że "jedyna słuszna monogamia", "ostoja kultury i rodziny", to model, który może komuś pasować i komuś nie pasować, i wcale nie trzeba rujnować sobie życia, eksperymentując miłość, związki, seks itp z innymi. A nawet więcej - może to życie bardzo wzbogacić, związki umocnić, dać wiele przyjemności i satysfkacji, a zero problemów.

To oczywiście wersja idealna, ale też możliwa! Dlaczego więc z góry zakładamy, że układ 2+1 przyniesie dramat życiowy, skoro może przynieść także oświecenie?:)

Coraz więcej znajomych mi mądrych kobiet podważa zasadność monogamii, seksualnej wierności tylko jednej osobie, i są ze swoimi wyborami szczęśliwe, zadowolone i usatysfakcjonowane. Może to jest właśnie droga, którą wiele z nas chce i może pójść?

Weronika spełniła swoją fantazję i póki co nie wygląda na przerażoną. Ale być może jeśli wiele osób jej powie, jak wielki bład zrobiła, to się w końcu przerazi, wpadnie w poczucie winy itd.

# 4

2012.02.10, 23:14

toni

Nie sądzisz że planując ze swoim partnerem resztę życia, jednocześnie ufasz jemu i on ufa Tobie w takim stopniu że nie ma mowy o naruszeniu więzi? Myślę że zaprzeczasz troszkę sama sobie. Z jednej strony twierdzisz że ryzykuje się zerwaniem więzi, z drugiej popierasz to trwałością więzi na całe życie. Myślę że to co ma się rozpaść i tak się rozpadnie, to co ma przetrwać, przetrwa. Myślę też że ten temat Cię interesuje, w końcu weszłaś tu, przeczytałaś artykuł ;) Wydaje mi się że jesteś bardzo przywiązana do swojego partnera, jednak gdzieś tam w głębi chciałabyś doświadczyć czegoś skrajnego, oczywiście w jak najbardziej pozytywnym znaczeniu, mimo to utrata i zerwanie więzi jest dla Ciebie niedopuszczalne, to oczywiście zrozumiałe. Wniosek, bardzo zależy Ci na swoim partnerze, bardzo chcesz wszystko kontrolować i to z Ciebie gdzieś tam wychodzi. :) Być może za daleko posuwam się w swoich wnioskach ale jakoś tak, czytając Twój komentarz, odebrałam go jako swego rodzaju zasłonę dymną, pierwsze 3/4 a na końcu sedno, rozpad, utrata kontroli, lęk i ciekawość. Pamiętaj że jeżeli dwoje dorosłych ludzi podejmuje taką decyzję, wiedzą na co się porywają, nie są dziećmi, co więcej, w tym artykule to Pan proponował taką zabawę Pani. Sam chciał. Mi artykuł sie podobał, szczególnie podejście całej trójki. Ostrożne i z dystansem, bez pośpiechu. Myślę że z odpowiednimi ludźmi można pozwolić sobie na bardzo wiele, nic przy tym nie tracąc.

# 3

2012.02.10, 22:45

Vega

A ja z całą stanowczością odradzam, jeśli związek jest rzeczywiście poważny, dojrzały i zależy nam na nim i na partnerze / partnerce. Z psychologicznego punktu widzenia to bardzo niebezpieczne, nie jesteśmy w stanie ocenić odleglejszych, bolesnych skutków psychicznych takich "zabaw". Bardzo prawdopodobne jest jednak powstanie uczucia zazdrości, zranienia, poczucia winy i krzywdy. Jeżeli kochamy się, szanujemy i wiążemy ze sobą nawzajem swoją przyszłość, może nawet do końca życia, nie ryzykujmy rozpadem więzi. Ja nigdy nie zrobiłabym tego swojemu Partnerowi Życiowemu i nigdy nie zgodziłabym się na układ inny niż 1+1. Ale oczywiście decyzję każdy podejmuje samodzielnie i ponosi jej skutki.

# 2	2012.02.10, 14:49
kama	Tekst ukazał się jako ostatni! Nic dodać, nic ująć:) To, co najlepsze zostało na koniec:) Traifł u mnie na podatny grunt;)

# 1	2012.02.09, 22:02
malena89	Aż mnie ciarki z podniecenia przeszły ;)

komentowany artykuł:

komentuj

komentarze: (39 - 1) / 39

najnowsze komentarze

zobacz też

sonda

warto wiedzieć